اِعجاز المسیح

اِعجاز المسیح — Page 4

روحانی خزائن جلد ۱۸ اعجازالمسيح ومانسيهم عند الابتهال وألزمهم كلمة التقوى۔ و فراموش نکرد ایشان را بوقت زاری در دعا و لازم حال ایشاں کرد کلمه وثبتهم على سُبل الهدى وجذبهم إلى حضرته تقوی را و ثابت کرد ایشان را بر راہ ہائے ہدایت۔ و کشید ایشاں را سوئے العُليا۔ ووهب لهم أعينا يُبصرون بها۔ وقلوبًا جناب بلند خود و ایشانرا چشم بیننده عطا کرد۔ و دلے داد که يفقهون بها وجوارح يعملون بها۔ وجَعَلهم و اعضا با داد که بدان کارها می کنند و ایشان را فهمنده ۔ و درود حرز المخلوقين۔ وروح الـعـالـمـيـن۔ وَالسّلام پناہ مخلوقات کرد۔ و جان عالمیاں بگردانید و سلام والصلوة على رسول جاء في زمن كان كدست براں رسول که در چنان زمانه آمد که بداں چار بالش مشابه غاب صدره۔ أو كليل أفل بدره۔ وظهر في بود که بالانشین او ناپدید باشد یا بدان شب مماثلت می داشت که ماه چهاردهم او نا پیدا بود عصر كان الناس فيه يحتاجون إلى العصرة۔ و و در آن زمانه ظاهر شد که مردم محتاج پناه و نجات بودند و زمین صاحب كانت الأرض أمـحـلـت وخلت راحتهـا مـن بـخـل خشک سال شده بود و از وجه بخل باران کف دست او المزنة۔ فأروى الأرض التي احتــرقـــت لإخلاف تہی بود۔ پس آں نبی آں زمینی را سیراب کرد که از تخلف باراں