اِعجاز المسیح

اِعجاز المسیح — Page 196

روحانی خزائن جلد ۱۸ ۱۹۶ اعجاز المسيح (۱۹۳) بالاستيفاء ۔ ثم ذالك ردّ على عبدة المخلوقين بر معنے آں ہر دو باستیفاء احاطه میدارد باز ایں رڈ است بر کسانے کہ پرستش والأوثان۔ فإنهم يحمدون طواغيتهم وينسبون إليها مخلوق می کنند چرا که او شاں تعریف معبوداں خود می کنند و صفات باری سوئے صفات الرحمن وفى الحمد إشارة أخرى وهى أن الله رب و شاں منسوب می کنند و در حمد اشارتے دیگر نیز هست تبارک وتعالى يقول أيّها العباد اعرفونی بصفاتی۔ و آمنوا آن این است که خدا تعالی می فرماید کہ اے بندگان مرا بصفات من شناخت بي لكمالاتى وانظروا إلى السماوات والأرضين۔ هل | کنید و ایمان آرید بر من برائے کمالات من و نظر کنید در زمین و آسمان۔ تجدون كمثلى ربّ العالمين وأرحم الراحمين ومالك آیا می یابید مانند من آنکه العالمین باشد و آنکه ارحم الراحمین۔ يوم الدين۔ ومع ذالك إشارة إلى أنّ إلهكم إله جمع و مالک یوم الدین باشد و با وجود ایں سوئے ایں اشارہ است کہ خدائے شما جميع أنواع الحمد في ذاته۔ وتفرّد في سائر محاسنه خدائے است که جمیع انواع حمد در ذات خود جمع می دارد و متفرد است در تمام خوبی با وصفاته۔ وإشارة إلى أنه تعالى منزّه شانه عن كل نقص و صفات خود و اشارة است سوئے اینکه شان خدا تعالی پاک است از هر (۱۹۳) وحؤول حالة ولحوق وصمة كالمخلوقين بل لحوق عیب ہمچو مخلوق بلکہ نقص و تغییر حالت و