اِعجاز المسیح

اِعجاز المسیح — Page 167

روحانی خزائن جلد ۱۸ ۱۶۷ اعجاز المسيح أيامه غُرَرًا ۔ وكلامه دُرُرًا۔ ووجهه بدرًا۔ ومقامه صدرًا۔ (۱۳) برائے و روز ہائے او روشن و کلام او مرواریدها و روئے او ماہ چاردہ۔ ومن ذلّ لله في صلواته أذلّ الله له الملوك مقام او پیش از همه و هر که فروتنی را اختیار کند در نماز فروتنی می کنند يجـعـل مــالــــا هـذا الـمـمـلوك۔ ثم اعلم أنّ الله او بادشاہاں و مالک خواهد کرد این مملوک را۔ حمد ذاته أولا في قوله " اَلْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَلَمِينَ باز بدان که تعریف گفت اللہ تعالیٰ ذات خود را نخستین در قول او که الـحـمـد للــه ثم حث الناس على العبادة بقوله رب الـــعـــــالــمین باز ترغیب داد مردم را بر عبادت بقول او إِيَّاكَ نَعْبُدُ وَإِيَّاكَ نَسْتَعِيْنُ “۔ ففى هذه إشارة إلى أن اک نعبد و ایاک نستعین ۔ پس دریں اشاره است ــعـــــــابـد في الحقيقة۔ هو الذى که عابد در حقیقت ہماں شخص است که تعریف خدا تعالی کند يحمده حق الحمدة۔ فحاصل هذا الدعاء والمسألة۔ أن چنانکه حق است۔ پس حاصل این دعا و درخواست این است که يجعل الله أحمد كل من تصدّى للعبادة۔ وعلى خدا عبادت کننده را احمد بگرداند و بناءً علیہ هذا كان من الواجبات۔ أن يكون أحـمـد فـي آخر واجب بود که در آخر امت احمد پیدا شود الفاتحة :٢ الفاتحة : ۵