اِعجاز المسیح — Page 90
روحانی خزائن جلد ۱۸ ۹۰ اعجاز المسيح ۸۸) ويُميّز بها عند العامة۔ ومنه سمت البعير ووسـامـه و ایں وقتے میگویند چوں شخصے برائے خود نشا نے مقرر کند که بداں شناخته شود عند أهل اللسان۔ وهو ما وُسِم به البعير من ضروب و از غیر خود امتیاز یابد و از ہمیں لفظ و سم لفظ سمت الجبیر و وسام الجبیر بر آورده الصور ليعين للعرفان۔ ومنه ما يُقال إنّي توسمت اند و آن چیزی است که بدان بر شتر داغ می کنند یعنی از قسم صورت با که از بهر شناختن فيه الخير۔ وما رأيت الضيــر ۔ أى تـفـرسـت فـمـا بر جلد شتر می کنند واز ہمیں لفظ و سم است قول ایشاں کہ توسمت فيه الخير يعني من رأيت سمةً شرّ في محياه۔ ولا أثر خبث فى محياه۔ بنظر فراست درو نگه کردم پس در رُوئے او نشانی از شهر ندیدم و در زندگی او ومنه الوسمى الذى هو أوّل مطر من أمطار الربيع۔ اثری از خبث واز ہمیں لفظ و سم است لفظ و سمی که آن باران بهاری را می گویند که در لأنه يَسِمَ الأرض إذا نزل كالينابيع۔ ويُقال ابتدائے موسم می بارد چرا که آن باران چون می بارد بر زمین نشان می کند و می گویند که این أرض موسومة إذا أصابها الوسمى في إبانه۔ وسكّن زمین موسومه است وقتیکه آن باران برو باریده باشد و مزارعان را بباریدن او قلوب الكفار بجريانه۔ ومنه موسم الحج والسوق وجميع تسکین دل حاصل شده باشد واز ہمیں لفظ و سم است لفظ موسم حج و مواسم الاجتماع لأنهـا مـعــالـم يجتمع إليها لنوع موسم سوق وغیرہ موسم ہا کہ بمعنی مجمع است چرا کہ لفظ موسم براں جاہائے معینہ