حقیقةُ الوحی

حقیقةُ الوحی — Page 722

روحانی خزائن جلد ۲۲ ۷۲۲ ضمیمه حقيقة الوحي۔ الاستفتاء إن كنت تحسدني فإني باسِلٌ أُصلى فؤاد الحاسد الخطاء اگر تو با من حسد می کنی پس من مردے دلاورم دل حاسدان خطا کاران را می سوزم كذبتني كفّرتني حقرتني وأردت أن أسفى كمثل عفاء تو مرا دروغگو قراردادی تو مرا کا فر گفتی تو تحقیر من کردی و خواستی کہ ہمچو خاک پر اینده شوم هذا إرادتك القديمة من هوى والله كهفي مُهلِكُ الأعداء این قدیم اراده تو در دل تو مانده إني لشرُّ النّاس إن لم يأتِني نصر من الرحمن للإعلاء من بدترین مخلوقاتم اگر مدد خدا مرا نه رسد و خدا پناه من و هلاک کننده دشمنان است از خدائی که رحمن و بلند کننده است و خدائے من رب قدیر است که نگهدارنده کمزوران است بلا شبہ تکبر از همه چیز ہارڈی تر است ما كان أمر في يديك وإنّهُ رب قدير حافظ الضعفاء پیچ امری در دست تو نیست الكبر قد ألقاك في درك اللظى إن التكبـــــــر أردأُ الأشيـــــــــاء این تکبر است که ترا در جهنم انداخت خَفْ قهر رب ذي الجلال إلى متى تقفو هواك وتَنزُون كظباء خواهش خود را پیروی خواهی کر دو ہمچو آ ہو ان خواہی جست تبغى زوالي والمهيمن حافظی عادیت ربا قادرًا بمرائي از دشمنی من خدا را دشمن گرفتی از قهر خدائے بزرگ بترس و تا کجا تو زوال من می خواهی و خدا نگهبان من است ہر کہ مقرب حق باشد به هیچ فتنه بر با دنمی شود ونز دہر بلا برائے او اجر می نویسند ما خاب من خاف المهيمن ربه هر که از خدا بترسد هرگز زیان نمی بردارد إن المهيمن طالب الطلباء إن المقرب لا يضاع بفتنة والأجر يُكتب عند كل بلاء به یقین بدان که خدا جو بندہ جو بندگان است هل تطمع الدنيا مذلة صادق هيئات ذاك تخيل السفهاء آیا دنیا این طمع می دارد که صادقے ذلیل گردد این کجا ممکن است بلکه این خیال ساده لوحان است إن العواقب للذى هو صالح والكرة الأولى لأهـــل جـــفاء و غلبہ اول برائے ظالمان است انجام پیکار ہا برائے نیکو کاران است شهدت عليه، خصيم، سُنّة ربنا بر این دعوی اے دشمن من سنت خدا گواه است في الأنبياء و زمرة الصلحاء که در انبیاء و نا ئبان انبیاء مانده