براہین احمدیہ حصہ چہارم — Page 632
روحانی خزائن جلد ۱ ۶۳۰ براہین احمدیہ حصہ چہارم ۵۲۸ بقیه حاشیه نمبر زندہ کر دیا کرتے ہیں ایسا ہی ہمارا قاعدہ ہے کہ جب سخت درجہ پر گمراہی پھیل جاتی ہے اور دل جو زمین سے مشابہ ہیں مر جاتے ہیں تو ہم ان میں زندگی کی روح ڈال دیتے ہیں اور جو زمین پاکیزہ ہے اُس کی تو کھیتی اللہ کے اذن سے جیسی کہ چاہئے (۵۲۷) نکلتی ہے اور جو خراب زمین ہے اس کی صرف تھوڑی سی کھیتی نکلتی ہے اور عمدہ مسلمان اور قالب بے جان ہیں جن کو اس پر ظلمت زمانہ میں آیات سماویہ پر یقین نہیں رہا اور الہامات حضرت احدیت کو محال خیال کرتے ہیں اور از قبیل اوہام اور وساوس قرار دیتے ہیں جنہوں نے انسان کی ترقیات کا نہایت تنگ اور منقبض دائرہ او نظر دارد بغیر و دل به یار دست درکار و خیال اندر نگار دل طپاں در فرقت محبوب خویش سینه از هجران یاری ریش ریش اوفتاده دور از روئے کسے دل دواں ہر لحظہ در کوئے کیسے خم شده از غم چو ابروئے کے ہر زماں پیچاں چو گیسوئے کیسے دلبرش در شد بجان و مغز و پوست راحت جانش بیاد رُوئے اوست جاں شد او کے جان فراموشش شود ہر زماں آید ہم آغوشش شود دیده چون بر دلبر مست اوفتد ہر چہ غیر اوست از دست اوفتد غیر گو در در بر بود دور است دور یار دور افتادہ ہر دم بقیه حاشیه در حاشیه نمبر ۳ در حضور کاروبار عاشقاں کار جداست برتر از فکر و قیاسات شماست قوم عیارست دل در دلبری چشم ظاہر بین بدیوار , دری جاں خروشاں از پٹے مہ پیکرے بر زباں صد قصها از دیگرے فانیاں را مانعی از یار نیست بچه او زن برسر شان بار نیست پیش خار با او گل گل اندر ہجر خار گا باد و صد زنجیر هر دم تو بیک خارے براری صد فغان عاشقاں خنداں بپائے جاں فشاں عاشقاں در عظمت مولی فنا غرقه دریائے توحید از وفا کین و مهر شان ہمہ بہر خداست قہر شان گرہست آں قہر خداست