براہین احمدیہ حصہ چہارم — Page 377
روحانی خزائن جلد 1 ۳۷۵ براہین احمدیہ حصہ چہارم تبدل کرتی رہتی ہے۔ بلکہ عمیق نظر سے معلوم ہوگا کہ یہ تغییرات بھی اس علت العلل ۳۲۱ بقیه حاشیه نمبرا | ستر سربسته و ورائے وراء که کشاید بدون وحی خدا راز ذات نهان که گوید باز جز خدائے کہ ہست محرم راز مشت خاکی فتاده است براه تند بادی بجوید از درگاه تو نہ فہمی هنوز این سخنم در دلت چون فرو شوم چه کنم ورد اے دریغا که دل ز درد گداخت مارا مخاطب نشناخت خور روئے یار زود برآ که دل آزرد از شب یلدا یک نگا ہے بس است در دین ہا کاش دیدی کسے ز خوف خدا آشکار است کفر و ایمان ہم گفتمت آشکار و ترک خوف خدا , بد عملی پنہان ہم این دو چیز اند تخم تیره ولی ورنہ روئے نگار نیست نهان ہر حجابے ز تست اے بیجان از رگ جان قریب تر یارست هر زه از تو درازی کار است ہر کہ برخواست از خودی یکبار خود نشیند بکار او حی و قیوم و قادر ست نگار تو مپندار مردہ اے مردار میل رفتن گرست جانب یار جانب صدق را عزیز بدار شکے هست خیز و تجربه کن شکوکت بر آورم از بن دادار گر خرد پاک از خطا بودی ہر خرد مند با خدا بودی کس نرست از ذهول وسهو و خطا جز خداوند عالم الاشیاء نظرے کن ز روئے استنقرا گر کسے رسته است باز نما ورنہ باز آ ز شورش و انکار جیفه کذب را مخور زنهار خود نگه کن بترس زان دادار خود بخود چون برون شود ز گلے آخرت با خدا فتد سروکار در خرابات اوفتاد دلے باطل نهاده باز آ دل مزائل ہفتاده باز آ رو ور به بد روئے داده باز آ این کجا ایستاده باز آ آخر اے لاف زن ز عقل و خرد هوش کن پامنه برون از حد حمد سہو کتابت معلوم ہوتا ہے” مزابل “ ہونا چاہیے۔(ناشر)