براہین احمدیہ حصہ چہارم — Page 365
روحانی خزائن جلد 1 ۳۶۳ براہین احمدیہ حصہ چہارم تعلیم کی کچھ بھی حاجت نہ ہوتی بلکہ بالغ ہو کر آپ ہی کوئی بولی ایجاد کر لیتا ۳۱۲ بقیه حاشیه نمبراا اے یکے ذرہ ذلیل و خوار چه شود عاجز از توان دادار همه این راست ست لافی نیست امتحان کن گر اعترافی نیست وعده کج طالبان ندهم کاذبم گر از و نشان ندهم من خود از بهر این نشان زادم این سعادت چو بود قسمت ما به دیگر از هر غم دل آزادم رفته رفته رسید نوبت ما ☆ گردم آیند زین فغان و صلا آمدن با نیاز و خوف و خدا و از خلوص و اطاعت کامل گیرد از راه عدل راه دگر نے زکیں روئے خود بگرداند رانده بارگاه بی چون ست لا جرم لعنتش برو بارد نعره ها میزنم بر آب زلال ہمچو مادر دوان پیئے اطفال تا مگر تشنگان بادیه با لیک شرط است عجز و صدق و صفا جستن از غربت و تدل دل گر کنون ہم کیسے بتابد سر نے ز ما پرسد و نه خود داند آن نه انسان که کرمک دون است سروکارے حق نمیدارد حجت مومنان بر اوست تمام کار ما پختہ عذر او ہمہ خام أيها الجامحون في الشهوات اكثروا ذكر هادم اللذات رفتنی است این مقام فنا دل چه بندی درین دو روزه سرا عمر اول ببین کجا رفت است رفت و بنگر ز تو چه ها رفت است پاره عمر رفت خوردی سرکشی بردی تازه رفت و بماند پس خورده صد چو تو معجبر بخورد زمین بشنو از وضع عالم گذران در پاره را به دشمنان شاد و یار آزرده سر هنوزت بر آسمان از کین چون کند از زبان حال بیان کین جهان با کسے وفا نکند نکند صبر تا جدا نکند ۳۱۱ ہ سہو کتابت معلوم ہوتا ہے خوف خدا ہونا چاہیے۔ (ناشر)