براہین احمدیہ حصہ سوم — Page 179
روحانی خزائن جلد ۱ 122 براہین احمدیہ حصہ سوم بقیه حاشیه نمبراا اور ملعون اور جہنمی کہنے سے بلکہ نہ بنانے والوں کے لئے بحالت انکار سزاء موت مقرر ما فتاده بے ہنر در جسم و جان حمق باشد دم زنی با آن یگان چیست دین خود را فتا انگاشتن و از ہستی قدم برداشتن چون بیفتی با دو صد درد و و نفیر کس ہمی خیزد که گردد دست گیر باخبر را دل تپد بر بے خبر رحم بر کوری کند اہل بصر بنیں قانون قدرت او فتاد مر ضعیفان را قوی آرد بیاد چون ازین قانون شود رحمان برون رحم یزدان از همه باید فزون آنکه او هر بار ما برداشت است بیچ رحمت را فرو نگذاشت است چون ز ما غافل شود در امر دین شرمت آید از چنین انکار وکین دل منه در خاکدان بے وفا یاد کن آخر وفا ہائے خدا بار باشد بر تو ثابت کاین عقول مبتلا هستند در سهو و ذهول بارہا دیدی بعقل خود فساد بارہا زین عقل ماندی بے مراد باز نخوت میکنی بر عقل خویش و از دلیری میروی نادیده پیش نفس خود را پاک کن از هر فضول ترک خود کن تا کند رحمت نزول لیک ترک نفس گے آسان بود مردن و از خود شدن یکسان بود این چنین دل کم بود در سینه کان بود پاک از غرور و کینه در حقیقت مردم معنی کم اند د ہمہ از روئے صورت مردم اند ہوش کن اے در چی افتاده عقل و دین از دست خود در داده غیر محدودی محدودی مجو کار نور محض از دودی مجو آنچه باید جست با عجز و نیاز تو مجو با کبر و خود بینی و ناز وه چه خوب ست ،ست این اصول رہروی یادگار مولوی زیر کی ضد شکست ست و نیاز زیر کی بگذار و با گولی بساز یہ زانکه طفل خورد را مادر نهار ور مثنوی پا باشد نهاده در کنار دست و وسوسه دوم:۔ اگر یہ بھی قبول کر لیں کہ معرفت کی تکمیل کے لئے ایک ایسے الہام کی