براہین احمدیہ حصہ سوم — Page 174
۱۶۳ روحانی خزائن جلد ۱ ۱۷۲ براہین احمدیہ حصہ سوم بقیه حاشیه نمبراا مستتر اور نہیں ۔ اور علاوہ اس کے آج تک کسی انسان نے یہ دعوی بھی نہیں کیا کہ میرے چون ترا حیران گذارد در معاد اے عجب تو عاقل و این اعتقاد چون دو چشمت داده اند اے بے خبر پس چرا پوشی یکے وقت نظر آنکه زو ہر قدرتے گشتہ عیان قدرت گفتار چون ماندے نہان آنکہ شد ہر وصف پاکش جلوہ گر پس چرا این وصف ماندے ہر که او غافل بود از یاد دوست چاره ساز غفلتش پیغام اوست تو عجب داری از پیغام خدائے این چه عقل و فکر تست اے خود نمائے لطف او چون خاکیان را عشق داد عاشقان را چون بیفکندے زیاد عشق چون بخشید از لطف ا تم چون نہ بخشیدی دواۓ آنالم خود چو کرد از عشق خود دلها کباب چون نہ کردے از سر رحمت خطاب دل نیار آمد بجز گفتار یار گرچه پیش دیدها باشد نگار پس چو خود دلبر بود اندر حجاب کے توان کردن صبوری از خطاب لیک آن داند که او دلداده است طریق عاشقی افتاده است سرت ور حسن را با عاشقان باشد سرے بے نظر ور کے بود خوش منظرے عاشق آن باشد که او گم از خود است در طریق عشق خود بینی بدست لیکن استیصال این کبر و خودی نیست ممکن جز بوحی ایزدی ہر کہ ذوق یار جانی یافت آن ز وحی آسمانی یافت ست عشق از الهام آمد در جہاں درد از الهام شد آتش فشان شوق و انس و الفت و مهر و وفا جمله از الهام می دارد ضیا ہر کہ حق را یافت از الهام یافت ہر رخے کو تافت از الهام تافت تو نہ اہل محبت زین سبب از کلام یار می داری عجب عشق می خواهد کلامِ یار را رو بپرس از عاشق این اسرار را مگو کز درگهش دوریم ما ربط او با مشت خاک ما کجا داند آن مردی که روشن جان بود کین طلب در فطرتِ انسان بود این