براہین احمدیہ حصہ دوم — Page 126
روحانی خزائن جلد 1 ۱۲۴ براہین احمدیہ حصہ دوم بڑے کام کی چیز ہے اس کو یونہی ہاتھ سے مت دو۔ یہ مسافر خانہ کسی دن کی بات ہے اس سے دل مت لگاؤ۔ اور یہ عیش وعشرت دائمی نہیں ہے اس پر مت بھولو۔ عیش دنیائے دون دے چند ست آخرش کار با خداوند ست این سرائے زوال و موت و فناست ہر کہ بنشست اندرین برخاست یک دمے رو بسوئے گورستان واز خموشان آن به پرس نشان که تال حیات دنیا چیست ہر کہ پیدا شدست تا کے زیست ترک کن کین و کبر و ناز و دلال تانه کارت کشد بسوئے ضلال چون ازین کار که به بندی بار باز نائی درین بلاد و دیار اے زدین بے خبر بخور غم دین که نجاتت معلق ست بدین بان تغافل مکن ازین غم خویش که ترا کار مشکل ست به پیش دل ازین درد و غم فگار بکن دل چه جان نیز ہم ثار بکن ہست کارت همه بان یک ذات چون صبوری کنی از و هیهات بخت گردد چو رو بگردی باز دولت آید ز آمدن چون ببری ز این چنین یارے چون بدین الہی کنی کارے این جهان ست مثل مرداری چون سگے ہر طرف طلب گارے خنک آن مرد کو ازین مردار روئے آرد بسوئے آن دادار بندد زغیر و داد دید به نیاز در سر یار سر بیاد دید این ہمہ جوش حرص و آز و ہوا بست تا هست مرد نابینا چشم دل اند کے چو گردد باز سرد گردد بر آدمی همه آز