براہین احمدیہ حصہ اوّل — Page 22
روحانی خزائن جلد ۱ ۲۲ براہین احمدیہ حصہ اوّل آنچه لین شان بپا کان ثابت ست از شیاطین کس ندارد باورے خر بود اندر حماقت بے نظیر لیکن ایشان را بهر موصد خرے نے سر تحقیق دارند و ثبوت نے زنند از صدق پا بر معبری نے دوائی را شناسند از اثر نے درختی را شناسند از بری نے زکس پرسند از روئے نیاز نے بصرف فکرِ خود متشکرے نے بدل پروائے این تفتیش ہا کر ہمہ دین با کدامین بہترے فارغ از فرق اقل و اکثرے نے بخاطر بیم روز محشرے بریکے مائل عدد صد ہزار نے بدل خوف خدائے کردگار تیره جانان دیده ها را دوخته سوخته در کین وری چوں اثر درے دیده و دانسته از حق قاصر اند دل نهاده در جهان غادرے از برائے حق تراشیده ز جہل دائما در خانه خود منبری آن خدائے شان عجب باشد خدا کو تغافل داشت از هر کشوری پہر الہام آمدش دایم پسند یک زبان یک خطه کوتہ ترے اینچنیں رائے کجا باشد درست کے خرد گردد بسویش رہبرے کے گمان بد کند بر نیکوان آنکه باشد نیک و نیکو محضرے ماه را گفتن که چیزی نیست این هست دشنامے نہ زمین افزون ترے کور گر گوند کجا هست آفتاب میشود در کوری اش رسوا ترے در خور تابان مکن شک و گمان تا ملامت را نه گردی در خوری گر خدا خواهی چرا کج میروی چون نمی ترسی ز قہر قاہرے چون نمی ترسی ز روز باز پرس چون نه ترسی از حضور داوری افترائے شان چسان گشتت یقین یا خدائت وا نموده دفترے