براہین احمدیہ حصہ اوّل — Page 19
روحانی خزائن جلد ۱ آفتاب 19 براہین احمدیہ حصہ اوّل و چه میماند بدو در دلش از نور حق صد نیرے یک نظر بہتر ز عمر جاودان گرفتند کس را بر آن خوش پیکرے منکه از حسنش همی دارم خبر جان فشانم گر دہر دل دیگرے یاد آن صورت مرا از خود برد ہر زمان مستم کند از ساغرے می پریدم سوئے کوئے او مدام من اگر میداشتم بال و پرے لاله و ریحان چه کار آید مرا من سرے دارم بان روے دسرے خوبی او دامن دل می کشد موکشانم می برد زور آورے دیده ام کوہست نور دیده ها در اثر مهرش چو مہر انورے تافت آن روئے کزان روسرنتافت یافت آن درمان که بگزید آن درے ہر کہ بے او زد قدم در بحر دین کرد در اول قدم گم معبرے امی و در علم و حکمت بے نظیر زین چه باشد حجتی روشن ترے آن شراب معرفت دادش خدا کز شعاعش خیرہ شد ہر اخترے شدعیان از وے علی الوجه الاتم جو ہر انسان که بود آن مضمرے ختم شد برنفس پاکش ہر کمال لا جرم شد ختم ہر پیغمبر ۔ آفتاب ہر زمین و هر زمان رہبر ہر اسود و ہر احمرے مجمع البحرین علم و معرفت جامع الامین ابر و خاورے چشم من بسیار گردید و ندید چشمه چون دین او صافی ترے سالکان را نیست غیر از دے امام رهروان را نیست جزوے رہبرے جائے او جائے کہ طیر قدس را سوزد از انوار آن بال و پرے آں خداوندش بداد آن شرع و دین کان نگردد تا ابد متغیرے تافت اول بُردبار تازیان تا زیانش را شود درمان گرے