انجام آتھم — Page 259
۲۵۹ مكتوب احمد روحانی خزائن جلد ۱ الجلالة، فأجيـئـكـم كالمعتذرين التائبين۔ وإن لم تقدروا فعليكم أن تقروا ۲۵۹ پس نز دشما همچو عذر آورندگان تو به کنندگان خواهم آمد و اگر شما بر پیش کر دن نظیر قا در نشوید پس بر شما لازم خواهد بود بأنه آية من آيات الرحمن، لا من فعل الإنسان، وما أشق عليكم بعد إقراركم که اقرار کنید که این نشانی از نشانہائے خدا تعالیٰ است نه از فعه است نه از فعل انسان۔ و بعد اقرار کردن پیچ بارے القرآن أم الكتب ، وجعله صُحُـفـاً مطهرةً فيها كُتب الأولين والآخرين۔ ام الكتب قرار داد و آنرا صحف مطهره کرد و درو خلاصه تمام کتب درج کرد - باز ثم سأل المعترض المذكور عن وجه تسمية بعض أسماء يحسبها جامدة۔ معترض مذکور از وجه تسمیه بعض آن اسماء سوال کرده است که آنها را جامد می پندارد فاعلم أنها وكذلك أسماء أخرى ليست جامدة حقيقة، بل هو ظن الذين ما پس بدان که نه آن اسماء و نه دیگر اسماء بوجه حقیقت جامد هستند - بلکه این ظن کسانے تدبّروا حق التدبر، واتبعوا روايات مسموعة، وحَرّموا على أنفسهم أن يتعمقوا است که تدبر نکردند - چنانکه حق تدبر است و روایات مسموعه را پیروی نمودند - واین كالمحققين۔ ألا يعلمون أن الله علم آدم الأسماء ليُكمله عِلمًا وحكمة؟ فما امر بر نفسہائے خود حرام گردانیدند که همچو محققان تعمق بجا آرند - آیا نمی دانند که خدا تعالیٰ ظنهم۔۔ أعلمه أسماءً مُهملة؟ أيعزون إلى الله لغوا خاليًا عن المعنى المكنون، آدم علیہ السلام را اسماء بیاموخت تا اور اعلم و حکمت بیاموزد - پس آیا گمان ایشان این ويـجـعـلـونـه واضع لغو ؟ سبحانه وتعالى عما يظنون ألا يعلمون أن الغرض من است که خدا آدم را اسماء مہملہ و بے معنی بیا موخت آیا سوئے خدا لغوے را منسو تعليم الأسماء كان إفادةً، والمهمل لا يزيد معرفة ولا بصيرة، ويعلم كلُّ من له می کنند که از معنی مقصود خالی است و خدا تعالی را وضع کننده لغو قرار می دهند ۔