انجام آتھم

انجام آتھم — Page 247

روحانی خزائن جلد ۱۱ ۲۴۷ مكتوب احمد فما ظننت إلا ظن السوء وما تكلمت إلا كالمجترئين۔ أيها الشيخ إن الدنيا فانية، (۲۴۷) پس تو بجز ظن بد بیچ نکردی و بجز بیبا کی پیچ گونہ کلام نکردی۔ اے شیخ دنیا فانی است ۔ والذي يبقى فهى حضرة ربانية۔ ترى رجلا متنعما في المساء ، ثم ترى ذات بكرة أنه و آنچه باقی خواهد ماند آن ذات الهی است و شخصی را بوقت شام در خوشحالی سے بینی باز در صبحی می بینی که اواز ليس من الأحياء والموتُ يُهلك أفعى أعجز الراقى، وكل شيء فان ويبقى وجه زندگان نیست - وموت آن مار را هم میکشد که از وافسون کنندگان عاجز می آیند ۔ و ہر چیز در معرض فناست و الله الباقي۔ وأَيْمُ اللهِ ، إنّ ديمتى قد انهلت من الرحمن، لا من مساعي الإنسان، خدائے کہ نام او باقی است باقی خواهد ماند و بخدا که باران پیوسته من از خدا تعالی ریخته است نه از کوشش ہائے انسان ولذلك دعوتك أن تأتيني كصديق حميم، فأظهرت نفسک کصدید حمیم۔ واز همین سبب ترا خوانده بودم که همچو دوست صادق نزدم بیائی ۔ پس خویشتن را همچو زرداب ظاہر کردی۔ وإنى أيدت من الله القدير، وأُعطيت عجائب من فضله الكثير ۔ ومن آياته و من از خدائے قدیر تائید یافته ام - واز فضل او که بسیار است عجائب امور داده شده ام ۔ واز نشانہائے او أنه علمنى لسانا عربية، وأعطاني نكاتا أدبية، وفضلني على العالمين یکی این است که او مرا علم زبان عربی بیا موخت و مرا نکات آن زبان بخشید و مرا بر عالمان این زمانه المعاصرين۔ فإن كنت في شك من آيتي، وتحسب نفسك حُدَيًّا بلاغتی فضیلت داد پس اگر تو از نشان من در شک ہستی ۔ و نفس خود را معارض بلاغت من می پنداری ۔ فتحام القال والقيل، واكتب بحذائى الكثير أو القليل، وجَدِّدِ التحقيق | پس ہمہ قال وقیل بگزار و بمقابل من کثیر نویسم یا قلیل بنویس ۔ واز سر نو تحقیق کن ودَع ما فات، وبارِزُ في موطن وعيّن له الميقات۔ وعلى وعليك أن نحضر و گزشته را ترک کن و در میدانے بمقابلہ من بیاو تاریخ حاضری مقرر کن ۔ و برمن و بر تو واجب خواهد بود که