انجام آتھم

انجام آتھم — Page 237

روحانی خزائن جلد ۱۱ ۲۳۷ مكتوب احمد أحضر مجلس الحمقاء ، ثم رأيتُ أن لا تعنيف على من يأتي الكنيف فقبلتُ كُلّ ما ٢٣٧) احمقان حاضر شوم ۔ باز خیال کردم که هر که در بیت الخلاء می رود برو ایچ اعتراضی نمی کنند ۔ پس هر چه گفتند قالوا، ومِلتُ إلى مَا مَالوا، وكتبت إليهم أنى أقبل أن أكتب مناضلا في ندوتكم، قبول کردم و ہر سوئے کہ میل کردند میل کردم - وسوئے ایشان نوشتم که من قبول می کنم که در مجلس شما بطور مقابله فعليكم أن تكتبوا مثل ما أكتب أمام مُقْلَتكم، أو أسمعوني ما أكتب بنویسم ۔ پس بر شما لازم خواهد بود که مانند من شما هم در آنجا بنویسید - یا اگر این نتوانید کرد ۔ پس هر چه بنویسم مرا بشنوانید كما زعمتم کمال ،در ایتکم فصمتوا وسكتوا كأنهم من الميتين۔ پس خاموش ماندند و مثل مردگان ساکت شدند وقد أُشيع بعده الاشتهارُ وأُفْشِيَ الأخبار، وأمضَضْناهم وأحفظناهم فصمتوا كرجل الثَغَ، و بعد زان اشتہار شائع کرده شد - خبر را فاش کرده شد و اوشان را بسوختیم و بغضب آوردیم پس هیچومر د زبان شکسته وسكتوا كالذى على تُربِ الهوان مُرّغَ ، فانقلبنا عنهم كالمنصورين۔ فيا حسرة على الرسل البابا | خاموش ماندند و مانند کسے کہ بر خاک مذلت غلطانیده شود ساکت شدند ۔ پس ما از ایشان همچونتیا بان باز گر دیدیم پس بر رسل بابا إنه ما خاف ربا توابا، ورأى ذلاً وتبابًا، وإنه شب نارًا ثم أخمدها خوفا واضطرارًا، وجال في حسرتهاست که اواز خدائے تو اب نترسید و خواری و ہلاکت را دید و آتش را افروخت۔ باز از روئے اضطرار و خوف فرو شجون، ثم خاف مخلب منون، ونسى كل مجون ومع ذلك ما ترک سِيَرَ المتكبرين۔ میرانید و در راه بیابانها جولان کرد - باز از پنجه مرگ بترسید ۔ وہمہ بیبا کی فراموش کرد و با این همه سیرت تکبر را نگذاشت أَلَا أَيُّهَا الْأَبَّارُ مِثْلَ الْعَقَارِبِ الامَ تُرِى كَبْرًا وَّ لَيَّ الشَّوَارِبِ اے نیش زننده مانند عقرب تا بکے کبر خود خواہی نمود و تا بکے بروت خود را پیچ خواهی داد وَمَا أَنْتَ إِلَّا قَطْرَةٌ تَحْتَ وَهُدَةٍ فَلا تَتَصَادَمُ بِالْبُحُورِ الزَّغَارِبِ | و تو ازین زیاده نیستی که یک قطرہ زیر مغا کے ہستی پس با دریا ہائے بزرگ خویشتن را مکوب