انجام آتھم

انجام آتھم — Page 225

روحانی خزائن جلد ۱۱ ۲۲۵ مكتوب احمد سمعناهم فلا يسمعون، وقريناهم فلا يقبلون، ولا يقرأون كتبي ۲۲۵ ما ایشان را شنوانیدیم پس نشنیدند و دعوت کردیم پس قبول نکردند ۔ و کتا بہائے مرا می خوانند ۔ مگر إلا كارهين، ويفرون منا مستنفرين۔ از روئے کراہت۔ واز ما بنفرت می رمند ۔ ثم أنتم تعلمون يا أولى الألباب، أن قوم يونس عصموا بازای دانشمندان شما می دانید که قوم یونس از عذاب محفوظ داشته من العذاب، مع أنه لم يكن شرط التوبة في نبأ الله رب الأرباب شده اند حالانکه در پیشگوئی خدا تعالی پیچ شرط تو به نبود۔ ولأجل ذلك ذهب يونس مغاضبًا من حضرة الكبرياء ، وتاه في فلوات الابتلاء | و از همین سبب یونس بحالت غضب از خدا تعالی برفت ۔ و در بیابا نہائے ابتلاء آواره شد پس چون یونس استقلال را از بد نهمی خود ترک کرد ولذلك سماه الله يونس لأنه أُونس بعد الإبلاس، وفاز بعد اليأس، وما واز ہمیں سبب خدا تعالیٰ نام او یونس نهاد چرا که بعد از نومید شدن انس داده شد و بعد از نومیدی مراد یافت ۔ أضاعه أرحم الراحمين۔ فلا شك أن البلاء كله ورد عليه لعدم الشرط و خدا تعالیٰ او را ضائع نکرد۔ پس هیچ شک نیست که تمام بلا از همین وجه بر یونس افتاد که در پیشگوئی في نبأ الرحمن، ولو كان شرط يعلمه لما فرّ كالغضبان، ولما تاه كالمبهوتين۔ پیچ شرط نبود واگر شرطے بودے کہ یونس اور ا دانستے پس چرا ہمچو غضبناک بگریختے وہمچو مبہوتان آوارہ شدے۔ ولما ترك يونس بسوء فهمه الاستقامة والاستقلال، وتحرّى الجلاء و جلا وطنی و انتقال را اختیار والانتقال، أدخله الله في بطن الحوت، ثم نبذه الحوت في عراء السُّبُرُوت، نمود خدا تعالیٰ او را در بطن ماہی داخل کرد۔ باز در میدان زمین خشک و بی نبات افگند۔