انجام آتھم — Page 192
روحانی خزائن جلد ۱۱ ۱۹۲ مكتوب احمد ١٩٢ الآلام، وأمضى الوقت كالصائمين ۔ ثم أقرّ معها برؤية ملائكة العذاب، والخوف والاضطراب و چون خاموشان وقت را گز رانید - باز با این همه اقرار کرد که او فرشتگان عذاب را دیده است و سختی خوف کشیده وأقر أنـه أنـفــد الأيام خافًا، وخشي موتًا زعافًا، وظن أنه من الدارسين۔ فانظروا و اقرار کرد که اور روز ہائے خود را در نهایت خوف گز رانید و از موت ناگهانی ترسید و گمان کرد که اواز نا پدید شوندگان است إلى حيّة يذكرها ۔۔ أتقبلها فراسة أو تنكرها؟ فافهموا السر إن كنتم متدبرين۔ پس بسوئے مارے کہ ذکر میکند ۔ نگہ بکنید - آیا فراستی این را قبول میکنید یا انکار میکند - پس اگر تد بردارید راز را بفهمید - ثم تعلمون أنه هرب من مكان إلى مكان، ومن جيران إلى جيران و تو میدانی که اواز مکانے سوئے مکانے بگریخت ۔ واز ہمسائیگان سوئے ہمسائیگان رفت ولفظته بلدة إلى بلدان، ولكن مع ذلك ما أظهر في الميعاد عذرا نحت بعده وزمینے او را سوئے زمینی انداخت مگر او در میعاد نزد هیچکس از حاکمان و مددگاران و مردان و کشيطان، وما بكى عند حكام ولا أعوان، ولا رجال ولا نسوان ولا بنين۔ زنان و پسران آن امر را ظاهر نکرد که بعد از گذشتن میعاد تر اشید - أيقبل عقل في مثل هذه الخصومات وزوبعة التعصبات والنقمات آیا هیچ عقلی در مثل این خصومتها و با دگر د تعصب ہاو کینہ ہا قبول می کند ۔ أن يصبر الرجل الذى هُوَ عدو ديننا وحاسد عرضنا که آن شخصی که دشمن دین ما و حاسد آبروئے ما باشد ۔ او بر وقت چنین عند هذه السطوات، ولا يأخذنا ولا يرفع إلى القضاة؟ بل كان عليه حمله با صبر کند و ما را گرفتار نکند و نز د حکام نرساند بلکه بر و واجب بود أن يُفشِى جريمتنا، ويُثبت صريمتنا، وأذاقنا جزاء السيئات۔ کہ جرم ما را شائع کر دے۔ و قصد ما را بپایہ ثبوت رسانیدے ۔ وجزائے بدی ما را چشانیدے