انجام آتھم — Page 192
۱۹۲ مكتوب احمد روحانی خزائن جلد ۱۱ ۱۹۲ الآلام، وأمضى الوقت كالصائمين ۔ ثم أقر معها برؤية ملائكة العذاب، والخوف والاضطراب و چون خاموشان وقت را گز رانید - باز با این همه اقرار کرد که او فرشتگان عذاب را دیده است و شتی خوف کشیده وأقر أنه أنفد الأيام خافًا، وخشى موتا زُعافًا، وظن أنه من الدارسين۔ فانظروا و اقرار کرد که اور وزہائے خود را در نہایت خوف گزرانید و از موت ناگهانی ترسید و گمان کرد که اواز نا پدید شوندگان است إلى حيّة يذكرها ۔۔ أتقبلها فراسة أو تنكرها؟ فافهموا السر إن كنتم متدبرين۔ پس بسوئے مارے کہ ذکر میکند نگه بکنید۔ آیا فراستی این را قبول میکنید یا انکار میکند ۔ پس اگر مد بردارید راز را بفهمید ثم تعلمون أنه هرب من مكان إلى مكان، ومن جيران إلى جيران و تو میدانی کہ اواز مکانے سوئے مکانے بگریخت ۔ واز ہمسائیگان سوئے ہمسائیگان رفت ولفظته بلدة إلى بلدان، ولكن مع ذلك ما أظهر في الميعاد عذرا نحت بعده | وزمینے او را سوئے زمینے انداخت ۔ مگر او در میعاد نزد هیچکس از حاکمان و مددگاران و مردان و کشيطان، وما بكى عند حكّام ولا أعوان ولا رجال ولا نسوان ولا بنين۔ زنان و پسران آن امر را ظاهر نکرد که بعد از گزشتن میعاد تر اشید أيقبل عقل في مثل هذه الخصومات وزوبعة التعصبات والنقمات آیا پیچ عقلی در مثل این خصومتها و با دگر و تعصب با وکینہ با قبول می کند ۔ أن يصبر الرجل الذي هُوَ عدو ديننا وحاسد عرضنا که آن شخص که دشمن دین ما وحاسد آبروئے ما با شد ۔ او بر وقت چنین عند هذه السطوات، ولا يأخذنا ولا يرفع إلى القُضاة؟ بل كان عليه حملہ ہا صبر کند و ما را ونز د حکام نرساند بلکه بر و واجب بود گرفتار نکند أن يُفشِى جريمتنا، ويُثبت صريمتنا، وأذاقنا جزاء السيئات ۔ کہ جرم ما را شائع کر دے۔ وقصد ما را بپایہ ثبوت رسانیدے۔ وجزائے بدی ما را چشانیدے