انجام آتھم — Page 124
روحانی خزائن جلد ۱۱ ۱۲۴ مكتوب احمد ١٢۴ الإسلام أن تعلو شوكة الصليب إلى تلك الأيام البعيدة من الأنام، ويمتد زمان إغواء الخواص که شوکت صلیب تا آن روز ها بماند که هنوز از خلق بسیار دوراند و زمانہ اغوائے مخلوقات بدرازی کشد والعوام۔ فما لكم لا تتفكرون، وتبدلون شُكر نعم الله بالكفران وتنكرون؟ وجاء كم پس چه پیش آمد شمارا که فکر نمی کنید ۔ وبجائے شکر نعمتہائے الہی کفران می ورزید۔ وحق در وقت المذنبين۔ وأما القول الأحسن الأقوم فى هذا الباب، والحق القائم على أعمدة الصواب نگردد مگر آن سخنی که درین باب احسن و راست ترست و برستون ہائے صواب قائم است فهو الذي بينه الله في الكتاب لقوم طالبين۔ وهو أن هذا العالم لا يدوم پس آن همان است که خدا تعالیٰ برائے طالبان در قرآن شریف فرموده است و آن این است که این جهان إلى أبد الآبدين، بل له انقطاع وانتهاء ، وبعده عالم آخر يقال له يوم الدين۔ ولا يُلقى تا ہمیشہ نخواهد ماند۔ بلکہ برائے او انقطاعے وانتہائے ست۔ وپس آنجا نے دیگر است که آنرا یوم الدین می نامند ۔ نعماء ه إلا الذي اختار الشدائد على النعماء ، وآثر الآلام على الآلاء ، وصبر على أنواع البأساء ، نعمتہائے آن جهان را همان کسی خواهد یافت که سختی ها را بر نعمت با اختیار کند و درد ها را بر اسباب آسایش الرضاء رب العالمين۔ فالذين وصلوا هذه السعادة، وبلغوا الشرف والسيادة بقية الحاشية مقدم دارد و بر انواع سختی ها برائے رضاء رب العالمین صبر کند۔ پس آنانکه این سعادت را یافتند و بزرگی و مهتری فهم قومان عند الرب المنان منهم قوم يجاهدون في الله بأموالهم وأنفسهم، را رسیدند پس ایشان نز د خدائے منان دو قوم اند یکی از ایشان آن قوم است که در راه خدا تعالی با مال و جان ويؤتون في سبيل الله كلَّ أَحَبِّهم وأنفسهم، ويشرون نفوسهم ابتغاء مرضاة الله، خود مجاهده میکنند و هر چه از مال عزیز تر دوست میدارند آن همہ براہ خدا تعالی می دهند و برائے تحصیل ويؤثرون على أنفسهم ولو كان بهم خصاصة، ويبيتون لربهم سجدًا وقيامًا وباكين۔ رضا مندی ہائے الہی جان ہائے خود را میفروشند و بر نفوس خود دیگران را اختیار میکنند اگر چه خود در تکلیف و تنگی