انجام آتھم

انجام آتھم — Page 97

۹۷ مكتوب احمد روحانی خزائن جلد ۱۱ شديدا كالسكران، ويقصد كابل مع بعض الإخوان، ليوطنوه أمنع جناب، ٩٧ این سخن همچو مستان شادان و فرحان میگردد و با چند رفیقان خود قصد کابل میکند ۔ تا که اورا در بلند مرتبہ جا د ہند ويمطروا دراهم كسحاب ، وهو يجعل ابنه الذى هو سره رفيق عتاده، خوفًا و ہمچو ابر روپیہ ہا با رانند واو پسر خود را که راز طبیعت اوست رفیق آمادگی خود میکند - ازین اندیشه من ارتداده، ولم تزل تـعـانـى عيـنـه السُّرَى ، وتُعاصى الكُرَى، فيصل | که پس از رفتن او مرتد نشود۔ و ہمیشہ چشم او شب روی را می بیند و خواب را ترک میکند - پس بمشقت نفس كابل بشـق الـنـفـس وجهدِ المُهجة، بعد مكابدة أنواع الصعوبة، ويلقى بعض و کوشش جان تابشہر کابل میرسد و بعد برداشتن مصیبت ہائے گونا گون در آن شهر می آید - و به بعض العملة، ويصـافـي بالنفاق والمداهنة، ويخفى مذهبه خوفًا من الحرمان، عملہ امیر ملاقات میکند - واز روئے نفاق و مداہنہ دوستی ظاهر می نماید و مذهب ترک تقلید خود را از اندیشه أو الهوان من أيدى عبد الرحمن۔ محرومی از انعام مخفی میدارد یا ازین اندیشه که امیر عبد الرحمن اورا در شکنجه ذلت نه کشد وكذلك تُسوّل له النفس مِن عُسُر المعيشة، فيسجد تواضعًا لكل ذوى وهم چنین نفس او باعث تنگی معیشت این کارہا برائے او می آراید ۔ پس برنیت تواضع ہر تو نگرے را الثروة، ويخـر أمــام أركان الحكومة، وحينئذ يصدق فيه ما قيل في | سجده میکند و پیش ہر رکن حکومت بزمین مے افتد و درین وقت برو آن مثال صادق أهل التزوير : ”بئْسَ الفقير على باب الأمير“۔ فالحاصل أنه يصدع می آید که بدترین فقراء آن است که بر درامیر باشد۔ پس حاصل کلام این ست عملة الأمير بالمحبّة، ويتبخبخ بالصُّحبة، ويُوجي أقدامه إلى قصر الأمير غربةً، که او با عمله امیر محبت می آمیزد و در صحبت شان کشادہ دلی ظاهر میکند ۔ و پا ہائے خود را تا محل امیر می ساید