انجام آتھم

انجام آتھم — Page 77

روحانی خزائن جلد ۱۱ 24 مكتوب احمد الحمد لله الذي أذهب عنى الحزن وأعطانى ما لم يُعط أحد من العالمين۔ ﴿۷۷﴾ از هر محسن نیکوتر است۔ ہمہ تعریفها خدائے را که اندوه من دور کرد و مرا چیز با داد که از جهانیان احدی ۱ را مثل وما قلت هذا من عند نفسى بل قلتُ ما قال على السماوات ربي، وما كان آن نداد۔ واین کلمه از طرف خود نگفتم بلکه همان گفتم که بر آسمانها خداوند من گفت۔ ومرا نمی سزد لى أن أتكبر وأرفع نفسي، إن الله لا يُحب المستكبرين، بل هذا إلهام من حضرة که تکبر کنم ونفس خود را بلند بردارم که خدا متکبران را دوست نمی دارد بلکه این الهام از حضرت العزة، وأراد من العالمين ما هو في زماننا من الكائنات الموجودة في الأرضين۔ عزت است و از عالمین مخلوقی را مراد داشت که درین زمانه بر زمین موجودست و من آلائه أنه علمني القرآن، ورزقني منه معارف تجاوز الحد والحسبان و از نعمت ہائے او یکی این است که او مرا قرآن بیاموخت و آن معارف قرآنیه نصیبه و من کرد که آن را حد و شمار لأذكر الغافلين المنهمكين في هموم الدنيا الدنية، وأُنذِر قومًا ما أُنذر آباؤهم نیست تا که من غافلان را یاد دهانم انانکه در هموم دنیائے دون مستغرق اند و تا که من آنانرا بترسانم که آباء في الأيام السابقة، ولأقيم الحجة على المجرمين۔ ایشان را هیچ کس پیش از من نترسانیده است و تا که من حجت را بر مجرمان قائم کنم۔ و من آلائه أنه خاطبني وقال: " أنت وجيه في حضرتی۔ اخترتك لنفسی۔ و از جملہ نعمتہائے او یکی این است که او مرا مخاطب کرد و گفت که تو در بارگاه من وجیہ ہستی ترا برائے خود پسندیدم وقال: "أنت منى بمنزلة لا يعلمه الخلق۔ وقال: "أنت منى بمنزلة توحيدي و تو از من بمقامی ہستی کہ مخلوق را بعلم آن راه نیست و گفت تو از من بدان قربتے رسیدی کہ ہمچو توحید من وتفريدي“۔ وقال: "يا أحمدى، أنت مرادى ومعى۔ يـحـمـدك الله من عرشه۔ و تفرید من گردیدی و گفت اے احمد من تو مراد منی و بامنی۔ خدا از عرش خود ثنائے تو میگوید وقال: "أنت عيسى الذى لا يضاع وقته۔ كمثلك در لا يضاع۔ جَرِيُّ اللَّهِ و گفت تو آن عیسی ہستی کہ وقت او ضایع نہ خواہد شد و همچو تو لولوئے برباد شدنی نیست فرستاده خدا سہو کتابت معلوم ہوتا ہے یعلمها “ ہونا چاہیے۔ (ناشر)