البلاغ — Page 447
۴۴۷ روحانی خزائن جلد ۱۳ ترغيب المؤمنين من يشاء۔ يوتى الملك من يشاء و ينزع الملك ممن يشاء وهو ارحم | ملوک می خواہد برائے بندگان خود می پسند دو ہر کرا خواہد ملک می دهد و از هر که خواهد می ستاند و او از همه رحم کنندگان الراحمين۔ انه دفع الحكومة الى اهلها بعد خبال الخالصة۔ ثم بدل تعبنا و ۷۵ ارحم است ۔ او حکومت را بعد تباہی خالصہ سوئے اہل آں رد کرد - باز تعب و رنج مارا به نعمت و راحت مبدل نصبنا بالنعمة والراحة و اورثنا ارضنا مرة اخرى۔ بعد ما أخرجنا كاوابد گردانید و بار دوم ما را وارث زمین خود گردانید بعد زانکہ ہمچو جانور ہائے صحرائی ما را اخراج کرده بودند - و الفلا۔ ورجعنا الى اوطاننا سالمين متسلّمين ۔ ورُدّ الينا قرانا و عقارنا وفضّتنا و سوئے وطن ہائے خود باز آمدیم بحالیکه از آفات سفر سلامت بودیم و چیز ہائے خود را گرفتیم وسوئے مادیبات نضارنا الا ماشاء الله و سكنا في بيوتنا امنين۔ و انا ما تعلقنا باهداب هذه ما وزمین ما وسیم ما وز ر ما رد کرده شد مگر آنچه خدا خواست و در خانہائے خود با من سکونت اختیار کردیم ۔ و ما السلطنة۔ الا بعد ما شاهدنا خصائص هذه الحكومة۔ وامعنا النظر في نعمها | بدامن ایں سلطنت بعد مشاہدہ خاصیت ہائے ایں حکومت آویختیم و در نعمت ہائے او بغور نظر دیدیم و خوبی آنرا متوسمين۔ وسرحنا الطرف فى ميسمها متفرسين۔ فاذا هي دواء كروبنا۔ شناختیم ۔ و چشم را بر روئے او بفر است دوانیدیم پس معلوم ما شد که او دوائے بیقراری ہائے ماست و علاج ومداوية نوبنا وخطوبنا۔ وبها سيق الينا الاموال بعد ما استحالت الحال۔ و کننده حوادث است و بوسیله او مالها ا سوئے ما کشیده شد بعد زانکه در حال ما تغیر عظیم پیدا شده بود و وجوه غار المنبع و اعول العيال ۔ ونجينا بها من الدهر الموقع۔ والفقر المدقع وكنا معاش تباہ شدہ وعیال گریاں۔ و بدو ازاں زمانہ کہ در بدی می انداخت و ازاں محتاجگی که بخاک آمیخته بود من قبل شـجـجـنـا فـلا الكروب من الشجى وطوينا اوراق الراحة من ايدى | نجات یافتیم ۔ و ما پیش زمیں سلطنت بیابا نہائے بیقراری ہم قطع می کردیم ۔ و ورقہائے راحت بدستہائے الطوى۔ و مـا كـانـت تـعـرف اقدامنا الا الوجى ۔ و ما صدورنا الا الجوى۔ و گرسنگی پیچیدیم ۔ وقد مہائے ما بجز پاسودن چیزے نمی دانستند ۔ و نہ در سینہ ہائے ما بجز سوزش