آئینہ کمالاتِ اسلام — Page 660
روحانی خزائن جلد ۵ آئینہ کمالات اسلام خاتمہ اشعار در شکر وحمد حضرت اعلیٰ پروردگار تعالیٰ شانہ وجل اسمه جميع الانوار قربان تست جانِ من اے یار محسنم با من کدام فرق تو کردی که من کنم ہر مطلب و مراد کہ مے خواستم ز غیب ہر آرزو که بود بخاطر معینم از جود داده ہمہ آں مدعائے من و از لطف کرده گذر خود ی آگهی نبود ز عشق و وفا مرا خود ریختی متاع محبت بدانم این خاک تیره را تو خود اکسیر کرده بود آن جمال تو که نمودست احسنم این صیقل دلم نه بزید و تعتبد است خود کرده بلطف و عنایات روشنم صد منت تو ہست برین مشت خاک من جانم رہین لطف عمیم تو ہم تنم سهل است ترک ہر دو جہان گر رضائے تو آید بدست اے پینه و کهف و مامنم فصل بهار و موسم موسم گل نایدم بکار کاندر خیال روئے تو ہر دم چون حاجته بود بادیب دگر مرا من تربیت پذیر ز رب مهیمنم ز انساں عنایت از لی شد قریب من کامد ندائے یار زہر کوئے و برزنم يا رب مرا بہر قدمم استوار دار وان روز خود مباد که عهد تو در کوئے تو اگر عشاق را زنند سر اول کسے کہ لاف تعشق زند منم بگلشن