آئینہ کمالاتِ اسلام — Page 504
روحانی خزائن جلد ۵ ۵۰۴ آئینہ کمالات اسلام بأن الله لا يرضى ان يرث ارضه الفاسقون۔ و كان بعضهم كمثل الذين ارتدوا من دين الاسلام و خلعوا عنهم رداء اسوة خير الانام وكانوا لا يعرفون نعماء الله ولا يشكرون۔ فغضب الله عليهم و مزق ملكهم وجعله عضين و بعث اقوامًا كانوا يبسطون ايديهم الى | ممالكهم و يقتسمون۔ و كان ذالك الزمن زمان طوائف الملوک و كانوا الى ثغورهم يحكمون و كان آبائي منهم يامرون على ثغرهم و كالملوك على قراهم يقتدرون ۔ و كان يُرفع اليهم ما وقع في رعايا هم فكانوا يحكمون كيف يشاء ون ولا يخافون الا الله و لا ترجمه: این غولان بیابان از دانش و بینش عاری و از زیور آدمیت عاطل بودند ۔ چون بدیده اعتبار نگاه کنیم این دو و دام و حشرات و هوام پاداش وخامت اعمال و کیفر کردار ہائے مسلمانان بودند که آنها بر تجاوز از حدود الهیه و مجاہرت اعمال سیئہ آگاه شوند ۔ خلاصہ آن گروه خالصه که غاشیه عامه بودند ہمہ جد و جہد بر استیصال مسلمانان و استخلاص متملکات را از ایشان مقصود و محصور داشتند و در هر مصاف و میدان نصرت و ظفر ہمرکاب انها بود - در این هنگامه پر آشوب مصائب و نوازل فوق العادة مخصوصا برسر پدران ما فرود آمد با این معنی که آن گروه خالصه که فی الحقیقت طائفہ قطاع الطريق و نا جوانمردان سیاه اندرون بودند از متصرفات واثاثه وامتعه هر چه در دست پدران ما بود بقبض و تصرف خود در آوردند و بر قتل ونهب و تخریب عمارات و ہدم بنيانها و تفریق و تشتیت اجیال آنها اکتفا نه کرده آتش در وار کتب آنها