آئینہ کمالاتِ اسلام — Page 24
روحانی خزائن جلده ۲۴ آئینہ کمالات اسلام (۲۳) آنکه دارد قرب خاص اندر جناب پاک حق آنکه شان او نه فهمد کس ز خاصان و کبار احمد آخر زمان کو اوّلین را جائے فخر آخرین را مقتدا و ملجا و کیف و حصار هست درگاه بزرگش کشتی عالم پناہ کس نگردد روز محشر حجز پناهش رستگار صدر از همه چیزے فزون تر در همه نوع کمال آسمانها پیش اوجِ ہمت او ذره وار مظہر نورے کہ پنهان بود از عبدِ ازل مطلع شمسی که بود از ابتدا در استتار بزم آسمان و حجة الله بر زمین ذات خالق را نشانے بس بزرگ و استوار ہر رگ و تار وجودش خانه یار ازل هر دم و هر ذره اش پر از جمال دوستدار حسن روئے او به از صد آفتاب و ماہتاب خاک کوئے او به از صد نافہ مشک تتار هست او از عقل و فکر و و هم مردم دور تر گئی مجال فکر تا آن بحر نا پیدا کنار روح او در گفتنِ قول ملی اول کسے آدم تو حید و پیش از آدمش پیوند یار اشارہ سوۓ الست بربكم قالوا بلی یعنی پیدا کننده توحید بعد از گمشدن آن جان خود دادن پئے خلق خدا در فطرتش جان نثار خسته جانان بیدلان را غمگسار اندر آن وقتے کہ دنیا پر ز شرک و کفر بود هیچکس را خون نشد دل جُز دل آن شهر یار هیچکس از محبت شرک و ر جس بت آگه نه شد این خبر شد جان احمد را که بود از عشق زار کس چه می داند کر ازان ناله با باشد خبر کان شفیعی کرد از بهر جهان در گنج غار