آئینہ کمالاتِ اسلام — Page 482
روحانی خزائن جلد ۵ ۴۸۲ آئینہ کمالات اسلام (۲۸۳) توهين الرسول الكريم و سَبَّه و طعنًا في دينه والضحك عليه كما انكم في هذا الزمان تسمعون ۔ او هل سمع أحد من الأولين ازدراء كتاب الله و احتقار رسوله بألفاظ شنيعة مؤلمة كما تسمعها آذانكم فلم تعجبون من رحمة الله في هذا الطوفان ايها النائمون۔ ألاترون كيف يسخرون منكم و م و من دينكم سخر الله منهم و اصمهم و اعماهم فهم لا يبصرون۔ ايها الاعزة هل أتى زمان على احدكما اتى عليكم سمعتم من اهل الكتاب اذى كثيرا و سبقوا في الافتراء و السبّ | والايذاء و صُبت على الاسلام مصائب ترتع الحمير في مرعى الخيل و ترثع الكلاب على الغِيل بشدة الميل فاى زمان بعد ذالک تنتظرون ترجمہ: بسوئے مغرب می برد ۔ ہان اے مومنان نگا ہے بے انداز ید که چه طور حق تعالیٰ نبوت رسول خود را ( علیہ الصلوۃ والسلام ) صدق و راستی بظهور آورده - و یقین بدانید که مراد از نار همین نا رفتن بوده که از مغرب پدیدار شده ولباس تقوی را پاک سوختہ ۔ گاہے بخیردان را از زبانہ بالیش مے ترساند و وقتے نور خود را در دیده انها جلوه می دهد و انها دل از دست داده و شیداش گردیده اند - نظر بر این حال نباید از ان مدلول ظاهرش فهم کنید و از مشاهده دیده بر بندید و بدانید که کلمات رسول اللہ (صلی اللہ علیہ وسلم ) را که شان بلند و بزرگ دارد - جز کسے نمی فهمد که او را از معارف بهره وافی داده اند و هم دل دانا و چشم بینا و گوش شنوا دارد ۔ این چنین شخصی از پروردگار خود صاحب بصیرت می باشد ۔ و براین رتبه ۔