آئینہ کمالاتِ اسلام — Page 464
روحانی خزائن جلد ۵ ۴۶۴ آئینہ کمالات اسلام ۳۷۳ شمائلهم وأُبسلوا بما كسبوا وما عصم من فتنة الله الا من رحم و حـال بـيـنـهـم و بين ايمانهم موج الضلالات فهم مغرقون۔ و كثير منهم ازدادوا كفرا و عداوة بعد ما ارتدوا و اعتدوا فيما يفترون۔ و جاهدوا حق جهادهم ان يطفئوا نور الاسلام فما اسطاعوا ان يضروه وما استطاعوا ان يظهروه ولمسوا كتاب الله فوجدوه ملئت حججا بينة ونورا فرجعوا و هم خائبون ۔ و انه لكبير في اعين الذين يجادلون ظلما و علوا ولكن الظالمين لا يخافون الله ولا يتركون دنياهم ولا يتقون۔ و ذهب الله بنور قلوبهم و بصارة اعينهم بما فسقوا وتركهم في ظلمات فهم لا يبصرون۔ قلوبهم غلف و اعينهم كالمرايا التي ما بقى صفاء فيها ولا يعلمون الا الأكل والشرب ترجمہ : خلیل اللہ (علیہ السلام) از خوف ترک ظاہر مسارعت به اطاعت امرحق تعالی و ذیح پسر فرمود و این واقعه چنان که دید مبنی بر ظاهرش نبود زیرا که اگر چنین بودے البتہ جناب ابراہیم قادر بر ذبح پسر می شد ولے نہ شد - ظاهر شد که تا ویل این واقعه بخلاف آن بود که حضرت خلیل فهمید - حقیقت آن است که بنده چگو نہ فہمد چیزی را که خداوند تعالٰی اخفائے آن خواہد ۔ و معلوم است که کذب رو یا در وحی انبیا ء ممتنع است - ازین جا ثابت شد که ذبح پسر در خواب حضرت ابراہیم برسبیل استعاره و تجوز بود بجهت اینکه از وفور رحمت و کرم بقدر ذائقه خونش بچشاند و خلق را اخلاص و طاعت او بمولائے خود بنماید ۔ و ہم بہت اینکه او را در صدق و انقیاد و وفا بیازماید ۔ چنانچہ حضرت خلیل بے درنگ پسر را