آئینہ کمالاتِ اسلام — Page 446
روحانی خزائن جلد ۵ آئینہ کمالات اسلام بعد ذالك : وَالسَّمَاءِ ذَاتِ الرَّجْعِ فما ادراک انـه فـي جمع ذكر الــرجـعين الى ما أومى۔ فاعلم أنه أشار إلى أن عود الانسان بالبعث بعد الموت فى قدرة الله تعالى كما انه يعيد أرواح المقدسين بإعادات انـعـكــاسـيـة مــن السماء التي هي ذات الرجع الى الأرض التي هي ذات الصدع و مولد كل من يحيا وهذه نكتة عظيمة لطيفة عض عليها بنواجذک و خذها بقوة هداك الله الهدى۔ هذا سِرّ النزول خير الذى فيه يختلفون۔ امر من عنده ليقضى امرًا قدر و قضى۔ واعلموا أن لله تعالى عند ذكر انباء الغيب ألسنة شتّى۔ فتارة ينبئ في الفاظ مصرحة للحقائق المقصودة و يرى سقياها و مرتعها و يبدى ما قصد و عنى۔ وتارة ينطق بلسان التجوز والاستعارة ليخفى الامر و يبتلى الناس بها ترجمه : بر آن نیانداختند نمی بینند خدائے بزرگ در مقامات مختلفه از وفات مسیح ایمائے فرموده و قرآن از ان پر است اما در اثبات حیاتش حرفے و لفظی نرا ند ہ ۔ و بس است قول مسیح در قرآن - و من گواه بودم برایشان الخ ۔ نگاه کن چه طور ازین وفات مسیح به ثبوت میرسد؟ چه اگر مقدر بود که مسیح بار دگر ظهور در دنیا خواهد کرد چاره نبود ازین که مسیح در قول خود د وشهادت را ذکر میفر مود - و با قول خود گواه بودم بر ایشان انضمامها می گفت و گواه شوم بر ایشان کرت دیگر ۔ و نمی شد که حصر بر شہادت اول می کرد - وحق تعالی میفرماید - در زمین زندگانی کنید - درین آیت زیست و مرگ هر دو را بزمین وابست فرمودہ ۔ کلام خدا و شهادت نبی و یرا ترک و دیگر گفتار با را قبول میدارید؟ ستمگران را الطارق ١٢