آئینہ کمالاتِ اسلام — Page 394
روحانی خزائن جلد ۵ ۳۹۴ آئینہ کمالات اسلام ۳۹۴ و ترك الخدمة يعبسون۔ يأوون الى وَفُر و يعرضون من يد صفر ويشتكون۔ يحسبون انهم صاحب دهاء و ما هم الا كاناء خال من ماء ويسرون بهذيان المبطرين المطرين و لا يفهمون۔ والسبيل الى سبرهم و تقدير معارفهم وحبرهم و نور قلوبهم سهل هين و هو أن يعرض القرآن الكريم عليهم ويسئلون۔ فان الفرقان مملو من عجائب الاسرار و دقائقها ولطائفها و لكن لا يمسه الا المطهرون۔ و لا يستنبط سره و لا يطلع على غموض معانيه الا الذى اصابه حظ من صبغة الله۔ فطوبى للذين يُصبغون۔ و هم قوم شغفهم الله حبًا وطهرهم نفسًا و نگاهم و جلاهم و رفعهم اليه فهم في ذكر حبّهم دائمون جذبوا الى الحق بكل قلوبهم و فنوا في ذكر محبوبهم وبذلوا روحهم و قضوا نحبهم وصاروا بكل وجودهم ترجمہ: مکتوبے فرستادم و جوان و پیر را ندائے قبول اسلام در دادم ـ و وعده نمودن نشانها مرجو ئیندگان را تقدیم کردم و در حالت عجز از جواب عہدہ ادائے تاوان گزاف برخود گرفتم - اما دشمنان از بی بودگی و نا توانی زرد روئے شدند ۔ و آواز مرا پاسخ نہ گزاردند - ولفظ نیک و بد بر زبان نیاوردند و نشد که در نز دمن بیایند و از من چیزے مسئلت نمایند ۔ پس این نشانی بزرگ بر صدق و حقیت من است آنرا که تفکر میکند - آنکه مرا شناخت تصدیق من کرد و آنکه مرا نشناخت تصدیق من نکرد ۔ و ہر کہ برائے کشف امرے مجاہدہ نماید ۔ خدا آن امر را بر وی میکشاید - فرخندہ دلے کہ مجاہدہ را دوست دارد تا کسے دست نیا زید میوه از بالائے شاخ در دهانش فروند وید ۔ و تا کسے بقصد سفر