آئینہ کمالاتِ اسلام — Page 373
روحانی خزائن جلد ۵ ۳۷۳ آئینہ کمالات اسلام زلزالا شديدا و طارت حواسهم و كانوا كالمبهوتين۔ و كانوا لا ٣٧٣) يدرون أعذاب أريد بمن فى الارض ام ارادبهم ربهم رحما وكانوا لسـر الـغـيــب منتظرين۔ وانشقت فُلكهم في بحر الزيغان و هاجت الأمواج من كل طرف و كادوا أن يكونوا من المغرقين۔ فنادانی ربّى من السماء ان اصنع الفلك باعيننا و وحينا و قم و انذر فانك مـن الـمـأمورين۔ لتنذر قومًا ما انذر آباء هم ولتستبين سبيل المجرمين۔ انا جعلناك المسيح ابن مريم لأ تم حجتي على قوم متنصرين۔ قل هذا فضل ربّي و إنِّي اجرد نفسي من ضروب الخطاب۔ و امرتُ من الله و انا اوّل المؤمنين۔ انه ترجمه: تا بماه آسمان پین گسترده شد و کشتی ہائے آنها در بحر اضلال جریان و سیران پذیرفت ۔ وازشان آنها زلزلہ عظیمے و رعبے فخیمے ہمہ اہل زمین را فرا گرفت که در پاۓ آنها بسجدہ در افتادند ۔ و پیچ آشیا نہ ولا نه و خانه نماند که دست صیادان بدان نرسید و این نصاری نوشتہ ہائے انبیاء را بر وفق رائے فاسد خویش تفسیر و چیز با نقص و زیادت از آنها و بر آنها کردند و چنان وانمودند ۔ کہ گوئی آنها انبیاء و مرسل می باشند - بعد از ان در ملکوت خدا و افعال وے کہ روئے توجہ آوردند دخل در اموری دادند که سزا دار تداخل در آن نبودند - به تدابیر خود شیفته شدند و خود را بر هر چیز قا در پنداشتند که تو گوئی الہ عالمین ہستند ۔ بے نیازی و تجبر وانمودند و در مکر و کفر و خودی گوئے سبقت از دهریان ربودند