آئینہ کمالاتِ اسلام — Page 11
روحانی خزائن جلد ۵ 11 آئینہ کمالات اسلام و بشرني بفتوحات من عنده و تائيداتٍ من جنده ۔ و قال لا تخف انني بیچ غم مکن که من معك۔ وماش مع مشيك۔ انـت مـنـى بمنزلة لا يعلم الخلق وجدتك با تو هستم و قدم من با قدم تومی رود و تو از من بمقامی رسیده که خلق را بدان راه نیست ا وجدتک انى مهين من اراد اهانتک و اني معين من اراد یافتم ترا ہر چہ یافتم و من آن کسے را رسوا خواهم کرد که در فکر رسوائی تست و آن کسے را مدد خواهم داد که خود را بر مدد تو اعانتك انت منی و سرک سری و انت مرادی و معی انت وجيه آماده کرد راز تو راز من است و تو مراد منی و با منی تو در حضرت من فی حضرتی اخترتك لنفسى۔ هذا ما بشرنی ربی و ملجأي عند اربی وجاہتے داری و برائے خود ترا گزیده ام و والله لو اطاعنی ملوک الأرض كلهم و فتحت على خزائن العالم كلها | ما اسرنی کسروری من ذالك رب انّی مُلِتُتُ من آلائك و أشربت من بحار نعمانک ربّ بلغ شكرى الى أرجاء سمائک و تعال وادخل في قلبی بجمیع ضیائک۔ انی اثرتک و رسولک علی سواک و انسلخت | من نفسی و جئت راغبًا فى رضائِك ولك هذه اشعاری و انت محبوبی و شعاری و دثاری۔ ننگ و نام و عزت دنیاز دامان ریختی یار آمیزد مگر با ما بخاک آمیختیم دل بدادیم از کف و جان در ر ہے انداختیم واز پئے وصل نگارے حیلہ با انگیختیم ثم استانف قصتى الاولى وغصتى العظمى ان العلماء ما وجدوا من سهم الا رموا الى۔ و ما من بلاء الا انزلوا على۔ و امطروا على بهتانات لا اصل لها و لا اثر ۔ و لم يغادروا في ذمى نظم و لا نثر فلما رئيت تباعدهم | عن الصواب و تصاعدهم فى الارتياب۔ لم اجد بُدا من تاليف هذا الكتاب فكتبتها بدموع سائلة۔ و حسراتٍ شائلةٍ۔ وبذلت جهد نفسى لازالة ا اشاره است نظم منشی سعد الله صاحب در بدگوئی و دشنام دہی وغیرہ صاحبان ونشر بٹالوی صاحب وغیرہ مولویان ۱۲