مکتوبات احمد (جلد سوم) — Page 432
مکتوبات احمد ۲۹۲ مکتوب بخدمت اخویم مکرم سیدا میر علی شاہ صاحب جلد سوم السلام علیکم و رحمۃ اللہ و برکاتہ تلطف نامه بلف عنایت نامه اخویم مولوی محمد تفضل حسین صاحب رسیده موجب ممنونی ہا گردیده کلماتے کہ از راہنمائی نور ایمان و حسن ظن که سیرت ا اخوان مومنین است حوالہ قلم آں مهربان به پیرا یه مدح و ثنا شدہ آں ہمہ بر صفائی نظر فراست صحیحہ و طہارت باطن آں مکرم دلیل کافی است - ثَبَّتَكُمُ اللهُ عَلَيْهَا وَ الْزَمَكُمْ كَلِمَةَ التَّقْوى - اما سوالاتے کہ تحریر فرموده اند درباره آں شرمندگی با دارم که بوجه علالت طبع و قلت فرصت از ارقام جواب آں کہ طولے دار د قاصر ام وصیتے چند که درج تلطف نامه است شکر آن بر من واجب است - جَزَاكُمُ اللَّهُ خَيْرَ الْجَزَاءِ وَاعْبُكُمُ دَقَائِقَ الْهُدى والنھی لیکن منع از اظهار الہامات کہ اشار تے بسوئے آن می فرمائند معنی اش نمی مہم ۔ شاید در وقت تحریر این نصیحت عبودیت ایس عاجز نظر انداز خیال سامی شده - بنده نه از خود راه اسرار میگزیند بیند نه نه راه راه اعلان بنده را بخود روی چه کار - تابع مرضی مولی است بهر سو که می کشد ۔ میرود - مرده بدست زنده است، بهر نج که گردش و هند میگردد و این هم عجب است که هر چه از اظہار اسرار ملکوت و قدرت حتى لا يموت انبیاء علیهم السلام را جائز است بر جانشینان شان که به انبیاء بنی اسرائیل تشبیه داده شده اند حرام ناجائز باشد حالانکه ایشان مثل انبیا مامور شده می آیند و اتمام حجة وقطع عذرات منکرین لازم منصب ایشان است - آرے آن گوشه نشینان که به اصلاح خلق کاری ندارند ، و نه از بہر دعوت حق مامور می شوند ایشان را ہمیں مناسب است مستور و مخفی دارند - اما آنکه مامور با ظهار است او اگر راه اخفا گزیند عاصی و نافرمانست قومی هستند که خفا و کتمان پیرا یه شان باشد اگر اظهار کنند مظنه سلب ولائت ایشان باشد چرا که اظهارشان از جنبش نفس شان خواهد بود ۔ به امر اللہ تعالیٰ و قومی دیگر است که از خود و نفس خود بکلی مسلوب اندر بعشق اظہار الہی ملب و معمور ایشان اگر چه نبی نیستند مگر شان نبوت دارند و مثل انبیاء برائے اصلاح خلق می آیند لا جرم بنائے کارشان بر اظہار است نه بر اخفا و ادعائے منازل و جاہت و دعوی مقامات ولائت و بیان معاملات ربانی و مکالمات