اسلامی لٹریچر میں خوفناک تحریف — Page 72
H چودہویں یقین کی دھروی پھر یا ہور زمانہ کھتے راج رزالیاں کو سکوں تخت ملے سُلطاناں شہر شرع وا ہو یا مرتب پاک محمد یارو بانگ بلند بلائے وتی کا شکر گذار و ابو بكریه با شهردی عمررضه چوکانده آنها چت اتے عثمان یہ غنی ہے در تے حضرت شاہا اسم محمد شہر شرع وا اللہ پاک و سا یا مسلم ہو یا نال ایمانے نہ کوئی اندر آیا وا مدہم ہوئے بہتر فرقے روشن چار و یاری قادر بخشا کہو دل کلمہ ہو یا رب ستاری ہاں یاران سال گذشتہ ہوئے گیت یاد الہی اول آخر نور بنی دا کھلے دی بادشاہی سال یونجه عمر بنی دی آہی اویسی وہاڑے جدوں معراج ہو یا سرور نوں ڈٹے عرش منار سے ماه رجب را آیا مہینہ ہو یا جدوں فضل یی اکس بزرگ روائیت لیستی ماه رنج الاول سی ہکناں کہیا معراج نبی نوں ہو یا ماہ شوالے پھر ربیع الاول کہیا۔اس روایت والے ہکناں کیا معراج نبی نوں ہو یا ماہ رمضا نے قادر قدرت ہتھ نہ آوے رینے کت زبانے سالے دانش کر کر جھکے ویلا وقت بیتو نے اوڑک ماہ رجب دا سمجھناں آ قرار کیتو نے ماه رجب را آیا مہینہ چن تاریخ تیویں رات سوار پھوپھی کے خانے کتنے نال کمیوین مروہ صفا اوہ پر بہت دو نویں جیتے سی اوہ خانہ کیسے جیا مراتب اسدا آبا وچ جاناں کا فر غالب ہوئے نبی تھے تاں گھر اوس گیا سی اوہ مرد اور عرب داتا نہیں دل و چن کر پیاسی کچھ بھی بہت پیار سے آہے مخفی جاگہ سوہائے دے دلیری پاک نبی نوں پھوپھی بھی ٹھہرائے ا نداند که توں خطرہ پھوپھی کہے فرزندا جیوانج تیرے دل آدے کون منافق بندا مجاد سرور تائیں پھوپھی دے دلیری توں مالک ملک خنہ انیان الا قرب حصوں تیری محمد حرف نہ کیتا استانان نمی دے دھانا روح جنابی خوابوں بہت سمیت چلیند ہے۔رکعت پونچی بہت بنی نوں رجوع ہوے غم سارے اک اندیشہ امت رہیا ایھ وسیل گزارے رب رحیم او ناندا آیا آپ اللہ حق تعالے خواہش جنیدی کن فیکونوں بنیاں عالم سارا انه دوست خاص جیب خدادا کیتا غم بیماری قدرت نال احوال انہاندا ڈٹھا آپ ستاری رب چک در میان لیا خلقاں تھیں جبرائیل بولا یا پردہ خالق نیندر والا کل خلقاں تے آیا رب کیا ہور دھندے چھڈ و حضرت جبرائیل اسرافیل تھمی کرناؤں روزیوں میکائیلا جان قبض تھیں توں ستائیں حضرت عزرائیل یار میرے دی آمد ہوئی کہ و خوشی واحب لا حوض کو شر تھیں بھر بھر مشکال اج شراب لیا ؤ نوری ملے آسماناں تے کل سنگار کہ اؤ شک معطر ظاہر ہو نے تیزہ ہو جسے روشنائی میں یار اپنے نوں قدرت سال جن دی خواہش رہی حکم کرو اس چرنے تائیں پھر نوں شہر کھلو و با چہ نبی دے آیاں تانیں ہور خیال نہ ہووے