مجموعہ اشتہارات (جلد 1) — Page 350
اشعار یہ ہیں موجبِ کفر است تکفیر تو اے کانِ کرم و این مواہیر و فتاویٰ رہزنِ راہِ ارم آرزو دارم کہ جان و مال قربانت کنم این تمنایم برآرد کارسازِ قادرم چون بتابم رُو زِ تو حاشا و کلّا این کُجا من فدائے روئے تو ای رہبرِ ِدین پرورم دین مردہ را بقالب جان درآمد از دمت چون ازین انفاس اعراضی کنم ای مہترم من کجا و ایں طور بدعہدی و بیراہی کجا خادمم تازندہ ہستم و از دل و جان چاکرم حملہ ہاکردند ایں غولانِ راہِ حق بہ من راہ زِ دندی گرنبودی لطفِ یزدان رہبرم ایں یہودی سیرتان قدر ترا نہ شناختند چوں نبیِّناصری نفرین شنیدی لاجرم ہر کہ تکفیرت کند کافر ہمان ساعت شود حق نگہدارد مرا زین زمرۂ نا محترم برمنِ اعمی بہ بخش ای حضرتِ مہرِ منیر گر خطا دیدی ازاں بگذرکہ من مستغفرم تا روانم ہست در تن از دل و جانم غلام لطف فرما کز تذلّل بر در تو حاضرم نورِ ماہِ دینِ احمد بر وجودت شد تمام آمدی درچاردہ اے بدر تام و انورم حسب تبشیر نبی بروقتِ خود کردی ظہور السلام ای رحمتِ ذات جلیل و اکبرم مشکلاتِ دینِ حق بر دست تو آسان شدند مے کنی تجدید دین از فضل ربّ ذوالکرم از رہِ منت درونم را مسلماں کردۂ گرنباشم جان نثارِ آستانت کافرم راقم خاکسار مولوی حافظ عظیم بخش پٹیالوی۔۲۴؍ مئی ۱۸۹۲ء (منقول از رسالہ ’’نشانِ آسمانی‘‘ بار اوّل مطبوعہ ریاض ہند پریس امرتسر صفحہ ۴۲ تا ۴۴)