حیاتِ احمد (حیاتِ احمد۔ جلد اوّل) — Page 236
حیات احمد زاں غنا و زال ۲۳۶ جلد اول حصہ دوم مردود شد که ز قدرت صبر با پدرود شد آدمی را عجز و فقر آید اماں از بلائی نفس پر حرص و عمان آں غم آمد ز آرزو ہائی فضول کہ بداں خو کرده است آن صید غول آرزوئی گل بود گل خواره را گلشکر نگوارد آں بیچاره را بعد ازاں وحی آمد از حضرت که رو میگوید بلطف خود شنود هرچه بعد ازاں وحی آمد از حضرت که رو وحی آمدن از حق تعالی به موسی علیه السلام که بیا موزش چیزی را که استدعا میکند ہر چہ گفت یزداں کہ بده بایست او بر کشا در میگوید بلطف اختیار آں شنود وست او اختیار آمد عبادت را نمک ورنہ میگردد بنا خواہ ایں فلک گردش او را نہ اجر حساب جمله عالم خود مسنج آمدند ینه کا ختیار آمد ہنر وقت نیست آں تسبیح جبری مزد مند شیخ در دستش از بجرش بکن تا کہ غازی گردد او یا راهزن زانکه گرمنا شد آدم بی اختیار نیم زنبور عسل نیمش مومناں کان عسل زانکه مومن خورد بگزیده شربت از باز کافر خورد شربت الهام خدا اہل مار زنبوردار کافراں خود کان زہری ہمچو مار نبات تا محلی گشت ریق ریق او حیات صديد ہم ز قوتش زهر شد در وی پدید سم الممات عين الحيات اہل تسویل ہوا در جہاں ایں مدح و شاباش شاباش و زہے ز اختیار است و حفاظ جمله رنداں چونکہ در زندان روند متقی و ہیں کہ و آگہی زاہد حق خوان شوند , سرمایه نستاند اجل چونکہ قدرت رفت کلید شد عمل قدرت سرمایه سور سرت ہیں وقت قدرت را نگهدار و ہیں