Haqiqatul-Wahi (The Philosophy of Divine Revelation)

by Hazrat Mirza Ghulam Ahmad

Page 944 of 1064

Haqiqatul-Wahi (The Philosophy of Divine Revelation) — Page 944

944 AL-ISTIFTA-SUPPLEMENT TO HAQIQATUL-WAHI لَا تَحْسَبَنُ أَمْرِى كَأَمْرٍ غُمَّةٍ جَاءَتْ بِكَ الْآيَاتُ مِثْلَ ذُكَاءِ ام مرا امری مدان و پیچو آفتاب ترا نشانها رسیده اند Do not deem my work dubious, For you are in receipt of Signs as resplendent as the sun! جَاءَتْ خِيَارُ النَّاسِ شَوْقًا بَعْدَمَا شَمُوا رِيَاحَ الْمِسْكِ مِنْ تِلْقَائِى مردمان نیک نزدم آمدند بعد ازانکہ خوشبوئے مشک از جانب من شمیدند The righteous eagerly hasten to me After smelling the fragrance of musk [emanating] from me. طَارُوا إِلَى بِالْفَةٍ وَإِرَادَةٍ كَالطَّيْرِ إِذْ يَأْوِى إِلَى الدَّفْوَاءِ سوئے من بالفت وارادت پرواز کردند مثل آن پرنده که سوئے درخت بزرگ پناه می گیرد They fly to me out of love and desire, Like a bird seeking shade upon a vast tree. لَفَظَتْ إِلَيَّ بِلَادُنَا أَكْبَادَهَا مَا بَقِيَ إِلَّا فَضْلَةُ الْفُضَلَاء دیار ما جگر گوشہ ہائے خود سوئے ما افگند و بجز آن مردم دیگری نماند که فاضلان را نمیچو فضله اند Our country has gifted me its most gifted [lit. the pieces of its heart], Now only a mere remnant of the learned remains behind, أَوْ مِنْ رِّجَالِ اللَّهِ أُخْفِيَ سِرُّهُمْ يَأْتُونَنِي مِنْ بَعْدُ كَالشُّهَدَاءِ یا آن مردانے کہ ہنوز راز ایشان پوشیده داشته اند ایشان بعد ازین مثل گواہان خواهند آمد Or there remain some men of God whose circumstances are not yet known; They will join me later as witnesses testifying to my truth.