درثمین فارسی (جلد دوم)

درثمین فارسی (جلد دوم) — Page xvii

نمبر شمار نمبر 40 193 41 194 42 195 43 196 44 197 45 198 46 199 47 200 48 201 49 202 50 203 51 204 52 205 53 206 54 207 55 208 56 209 57 57 210 59 59 58 211 212 60 213 61 214 60 مصرع اول گر ہمیں لاف و گزاف و شیخی است۔بردباری می کند زور آوری۔کے پرستند بنده را جز آنکه نادانی بود۔محمد است امام و چراغ ہر دو جہاں صدق راہر دم مدد آید ز ربُّ العالمیں۔اے خدا اے چشمہ نور ہدی۔ذلّت صادق مجواے بے تمیز۔ہر کہ روشن فهد دل و جان و درون از حضرتش خرا با هر که رونی آشنائی است۔خلق و عالم جمله در شور و شران۔۔۔گر این نظرم بدست آید بر وقربان گنم صد وہ ہیں۔گر مهر خویش بر کنم از روی دلبرم۔خیز تا از در آن بار مرادی طلبیم آسمان و مه و خورشید شهادت دادند۔از افترا و کذب شاخوں شدست دل چو آمد از خُدا طائوں پہ بیس از چشم اکرامش جہاں را دل ازیں طاعون دو نیم ! بهر دمم مددی از خُدا ہمی آید۔شیریں یاد تست اے دلستانم۔۔چه تا شود پیر کود کے ناداں۔ایں ہمہ وحی است از رب السماء آسمان بار دنشان الوقت میگوید زمین۔صفحہ نمبر 590 591 591 591 592 592 592 593 593 593 594 594 594 595 595 596 596 596 597 597 597 598 10