درثمین فارسی (جلد دوم)

درثمین فارسی (جلد دوم) — Page xii

نمبر شمار نظم نمبر 28 84 29 85 30 86 889 31 87 32 88 33 33 89 68 مصرع اول مے سز دگر خوں بہار د دیدہ ہر اہل دیں۔شان احمد را که داند جز خداوند کریم آں نہ دانائی بود کر نا شکیبائی نفس۔جائیکه از مسیح و نزولش سخن رود۔اے خدا جانم بر اسرارت دا۔۔۔۔صفحہ نمبر 231 239 241 242 256 257 258 260 265 266 283 290 291 292 293 298 301 302 305 308 311 313 اے خدا اے مالک ارض و سما گر خدا از بنده خوشنود نیست بکوشید اے جواناں تا بہ دیں حکومت شود پیدا محبت تو دوائے ہزار بیماری است۔چوں زمین آید شنائے سرور عالی تبار بده از چشم خود آب درختان محبت را۔۔۔۔۔۔مصطفه را چون فروتر شد مقام۔۔چوں مرا نورے بے قومے مسیحی داده اند دوستان خود را نشارِ حضرتِ جاناں کنید۔عجب نوریست در جان محمد۔قر بان شست جان من اسے یار مستم۔۔۔اے اسیر عقل خود بر ہستی خود کم بناز اے نیچر شوخ این چه ایزا است۔روئے دلبر از طلبگاراں نمی دارد حجاب۔سیکسے شد دین احمد هیچ خویش و یار نیست۔رهبر ما سید ما مصطفه۔است۔حمد و شکر آں خدائے کردگار 5 34 00 90 35 91 1 36 92 22 37 93 38 94 39 99 95 95 40 40 96 96 41 97 42 98 43 99 44 100 45 101 46 102 47 103 48 104 49 105