درثمین فارسی (جلد اوّل)

درثمین فارسی (جلد اوّل) — Page 287

پیرگشتی خُلق پیراں را نمی دانی ہنوز a nami peer gashti kholge peeran raa ایزدت بخشد چو پیراں صدق و سوز و اصطبار daani hanooZ eezadat bakhshad choo peeraaN sidqo soozo istebaar تو بوڑھا ہو گیا مگر ابھی تک بوڑھوں والے اخلاق کو نہیں جانتا ، خدا تجھے بوڑھوں کی طرح سوز اور صبر عنایت کرے گر گنی تکفیر قوم خود چه کاری کرده gar koni takfeere qaume khod che kaarey karde'ee رو اگر مردی جمہودی را با سلام اندر آر rau, agar mardi johoodey raa belslaam aNdar aar اگر تو نے اپنی قومی کی تکفیر کی تو کیا کام کیا؟ اگر تو جوانمرد ہے تو جا اور کسی یہودی کو اسلام میں داخل کر چوں نسیم صبح محشر پرده بردارد ز کار chooN naseeme sobhe mahshar parde bardaarad ze kaar کیست کافرکیست مومن خود بگردد آشکار keest kaafer keest momen khod begardad aashkaar جب قیامت کی صبح کی ہوا حقیقت پر سے پردہ اٹھاوے گی تو صاف ظاہر ہو جائے گا کہ کون کافر ہے اور کون مؤمن گر خردمندی بروکن فکر نفس خود نخست gar kheradmaNdi berau kon fikre nafse khod nakhost لاف ایماں خود چه چیزے نورِ ایماں را بیار laafe eemaaN khod che cheezey noore eemaaN raa beyaar اگر تو عقلمند ہے تو جا اور پہلے اپنی جان کی فکر کر ایمان کا دعوی کچھ چیز نہیں نور ایمان لا چند بر تکفیر نازی چند استہزا گنی chaNd bar takfeer naazi chaNd istehzaa koni رو بایمان خود و ما را بگفر ما گذار rau baeemaane khod wa maa raa bekofre maa gozaar کب تک تو تکفیر پر ناز کرے گا اور کب تک تمسخر کرتا رہے گا۔جا اپنے آپ کو اپنے ایمان پر اور ہم کو ہمارے کفر پر چھوڑ دے 281