درثمین فارسی (جلد اوّل)

درثمین فارسی (جلد اوّل) — Page 196

18 ا خالق ارض و سما اے خالق ارض و سما بر من در رحمت کشا ay kthaliere are statement bar man dare دانی تو آں درد مرا کز دیگراں پنہاں کنم arzo rehmat koshaa daani too aan darde maraa kaz deegaraaN pinhaaN konam اے خالق ارض و سم ! مجھ پر در رحمت کھول تو میرے اس درد کو جانتا ہے جسے میں اوروں سے چھپاتا ہوں از بس لطیفی دلبرا در هر رگ و تارم در آ az bas lateefi dilbaraa dar har rago taaram dar aa تا چوں بخود یا بم ترا دل خوشتر از بستاں کنم taa chooN bakhod yaabam toraa dil khoshtar az bostaaN konam اے دلبر تو بے حد لطیف ہے میرے ہر رگ وریشہ میں داخل ہو جاتا کہ جب تجھے اپنے اندر پاؤں تو اپنا دل چمن سے بھی زیادہ خوشتر کروں ور سرکشی اے پاک خُو جاں بر کنم در ہجر تو war sarkashi ay paak kihoo jaan bar زانساں ہے گریم کزو یک عالمے گریاں کنم kanam dar hijre too zaaNsaaN hame giryam kazoo yek 'aalamey giryyaN konam اور اے نیک صفات اگر تو انکار کرے تو تیرے فراق میں جان دے دوں گا اور اتنا روؤں گا کہ ایک عالم کو رلا دوں گا خواہی بتبرم کن جُدا خواہی بلطفم رو نما Khaahi baqahram kon jodaa khashi خواہی بکش یا کن رہا کے ترک آں داماں کنم balotfam roonomaa khaahi bekosh yaa kon rahaa kai tark aaN daamaaN konam خواہ تو تو مجھے نا ارض ہو کر جدا کر دے خواہ لطف فرما کر اپنا چہرہ دکھا دے خواہ ماریا چھوڑ میں تیرے دامن کو نہیں چھوڑ سکتا (براہین احمدیہ، روحانی خزائن جلد 1 ص 613) 191