درثمین فارسی کے محاسن — Page 330
14۔141 مصرع اول مصرع اول زعشاق ترآن و پیغمبریم ۲۹۳ الا اسے کہ ہشیاری و پاک زاد در ان ابن مریم خدائی نبود ۲۹۵ تزلزل در ایوان کسری فتاد ہماں یہ کہ جان در ره او فشانم ضمیمہ سر انجام جاہل جہنم بود خدا چون به بند و دو چشم کسے ضمیمه ۳ عجب دارم از لطفت اسے کردگار درا تو یک قطره داری زعقل و خرد مباش ایمین از بازی روزگار توانم که این عہ رو پیماں کنم تو مردان آن راه چون سنگری ضمیمه چوکا فرشنا سانتر از مولولیت صمیم همه دی که نازیستن مرد را ضمیمه قدیمان خود را با فرائے قدر مسکن تکیه بر عمر نا پائیدار ۲۵۲ دلم سے بلرزد چو یاد آورم سپاس آن خداوند یکتائے را ضیلم حریفے کہ در شنبہ سے داشت جان همیشه سپردم بتو مایه خویش را ۲۹۳ ریا گوسفندان عالی جناب بحر صریح مسدس مطوی مكسوف مفتعلن مفتعلن فاعلن ) ۲۵ معنی دیگر نه پسندیم ما