دُرّ مکنون

دُرّ مکنون — Page 4

هر که پوشیده با خدا اسانه و اینروش آشکار بنواز و ربط دل را از داستان مجمل ہمہ جایا داو بدار بدل خوئے مردم چو عاشق آزادی است عشق پنهان طریق عیاری است بازجو نفس را بوقت عمل تا نه کردار با شدت بخلل یے حلقے جو خلق مسکین نیست پیچ را ہے قریب تر زین بست لطف تو ترک طالبان بکند کس بکار ریست زیان بکند تا بچشم تو قدرا بل غنا است دل تنگت هنوز در دنیا است هر که چشم دلش شد و در یاد خلق از چشمش او فتد یکبار چیست دنیا کہ منصب دنیا قدروار بشم مرد خدا اے خداوند خلق معالمیان حاجت بنده را رو اگردان ہر کہ یکسر ہوئے او آید در رحمت بروش بگشاید دل و جانم زور وبجر تو شوت و از غم اندر دل آتے افردت حال اولیاء الله و انبیاء کرام عليهم السلام بگرفتند راہ مولے را پشت پائے زدند دنیا را دل زر آرائش جهان برد ا عمر خود چون سگان کو بگذار ہست دنیا رفیق فذارت نہ تو یار کسے نہ کس پارت بجوانی کنید خدمت یار که به پیری نمی شود این کار کور آمد نشان استدراج غفلت از عیب نفس وسوء مزاج