دُرّ مکنون

دُرّ مکنون — Page 4

بم هر که پوشیده با خدا سازه و اینروش آشکار بنواز و هیم F ست ربط دل را از دستان بکسل همه جا یا داو بدار بدل خوئے مردم چو عاشق آزاری است عشق پنهان طریق عیاری است ان با ز جو نفس را بوقت عمل تا نه کردار با شدت بخلل پیج خلقی چو خلق مسکین نیست پیچ را ہے قریب تر زین تر زمین است لطف تو ترک طالبان نکند کس بکار ربہت زیان بکند تا بچشم تو قد راہل غنا است دل تنگت هنوز در دنیا است هر که چشم دلش شود و دربار خلق از چشمش او فتد یکبار چیست دنیا که منصب دنیا قدر دار و چشم مرد خدا اسے خداوند خلق عالمیان حاجت بنده را روا گردان ہر کہ میر ہوئے او آید در رحمت بروش بک شاید دل و جانم زور د هجر تو شورت و از غم اندر دل آتش افرود حال اولیاء الله و انبیاء کرام علیہم السلام بگرفتند راه مولی را پشت پائے زوند و نیا را دل نہ آرائش جهان بردار عمر خود چون سگان کو بگذار بست دنیا رفیق غدارت نہ تو یار کسے نہ کس پارت بجوانی کنید خدمت یار که به پیری نمی شود این کار کوری آمدنشان استدراج غفلت از عیب نفس و سوره مزاج