دُرّ مکنون

دُرّ مکنون — Page 148

۱۴۸ گیر بارہ کہے کہ آنگا ہے بہت بره آن مروکہ بے را ہے بہت گفتن آسان بود ارزان چیپ آنکه کردار داروش بطلب راہ رو گفتگوئے راہ بکن چون گدا قصہ ہائے شاہ کن نام زرگر بایدت بزبان زیبا ید بدست آنادان دل نکرده زجرک دنیا صات بر زبان از ره خدا صد لاف مذمت شرک چه تر اینکه عاشق رخ دوست دیگر سے را نشان دهد که وارت مذهب عاشقان بود توحید شرک ورزد کسیکه است بلید دیده آخر برائے آن باشد که ره راستی عیان باشد کار مردان علاج آزادی زیر کی از پئے سمین کاری بید مانت چه بی دیانت دین که گرفتند شرک را را آ آئین شرک سمیت سخت نشت پلید کس بشرک آوری بحق رسید گر شریکش بود ز خلق دگر گردد این جمله خلق زیروز بر آنکه از خاک زاد گردو خاک چون توان گفتش همین پاک چیست آینده بیان فقیر چون خداوند ما قوی و نذیر بہت ما را یکیے کہ ہر دو جهان در کف حکم اوست در هر آن گر بخواهد کند دو صد عالم قدسیان پیش او سجود کنان چرخ گردون زخون او ارزان ور علیم او شند