دُرّ مکنون — Page 135
۱۲۳۵ خود بلطف و کرم گرفتش سایت خبر خویش بر میانش نسبت جان فشان در سمه موطن خیر مکن از یار التفات بغيه مصطفے نائب رسول خدا است بخدا هست راه اوره راست هر چه آورد از خدا آورد قدم خود برون ز حکم نبرد هرچه شدید ایست همه درین محصور که نه آورده اش بجوئی نور آنچه در ہے ثواب آخرت است همه شروط با متابعت است قدم اند متابعت نه چست تا پذیرند هر چه کرده است اندر هر که بر وفق حکم مشغول است بر سر مزد است و مقبول است حکمش و انکہ کار سے کند عرضی خویش گو همین کار است یا کم وبیش فرد واجب نمی شود زنهار گرچه میبرد در ان آخر کار فرد مر حکم را بو د پادرشش اور نه لغو است و بازنمی او ابش بود همچنین سر که شد مطیع کتاب یا بد از کردگار فرد و ثواب مدد سے کن که از گداز درون کارم از پرده اوفتاد برون می نمایند در نخست آسان بعد زائن راه می شود پیچان تا پس از اوفتادنت در بند چاره ات را چنانچه ست کنند گریم از اولین قدم همیار بر توریزند رو دو ہی بفرا رووسی ہر کہ خنجر خورد برائے خدا بر هراز مضائق دوسرا تازه یا بر حیات از دادار پوشدش فلل رحمت غفار ہے تو ہر چیز مست بت در راه هر یکے نیست زین بتان آگاه