ایک عزیز کے نام خط — Page 88
شد عیاں از دے جو ہر انسان که بود على الوجه الا تم آں مضمرے ختم شد نفس پاکش ہر کمال لا جرم شد پیغمبرے ہر آفتاب ہر زمین و ہر زماں اسود ہر احمرے ہر البحرین۔معرفت الامین خاورے چشم من بسیار گردید و ندید چشمه چوں دمین او صافی نزے سالکاں را نیست غیر از وے امام رہرواں را نیست جزوے رہبرے یک طرف حیران از و شاہان وقت یک طرف مبهوت دانش ہر ورے بعلمش کس رسیدونی بزور در شکسته ہر دارد چه بمرح متکبری کس نیاز مدح او خود خود فخر ہر مدحت بست او در روضه گرے قدس و جلال وز خیال مادحاں بالا ترے اے خدا بروے سلام مارساں برا خوانش زہر پیغمبرے 88