اشکوں کے چراغ — Page 301
301 زلف و رخ کے اسیر رہنے دے مفلسوں کو امیر رہنے دے اک عدو، اک ضمیر رہنے دے دونوں منکر نکیر رہنے دے بادشاہت کا اعتبار نہیں احتیاطاً فقیر رہنے دے راز تیرے نہ فاش ہو جائیں میرے دل کو نہ چیر، رہنے دے عظمتوں کو عظیم تر کر دے پستیوں کو حقیر رہنے دے قصه غم دراز ہے مضطر ! رات پہنچی اخیر، رہنے دے